I SA/Ol 442/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdzyk po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K. D. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 czerwca 2014r., sygn. akt I SA/Ol 442/14 w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie) na rzecz doradcy podatkowego K. D. kwotę 120 złotych (słownie: sto dwadzieścia) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie w ramach prawa pomocy opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz należny od tej kwoty podatek od towarów i usług. WSA/post.1 – sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. W dniu 20 października 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika skarżącego, doradcy podatkowego K. D., o zasądzenie na rzecz pełnomocnika wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, które nie zostało uiszczone ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 4 ust. 1 powołanego we wniosku Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011r., Nr 31, poz. 153), koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% kwoty wynagrodzenia określonego w § 3 ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez doradcę podatkowego K. D. czynności procesowej w imieniu strony skarżącej w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 120 zł, powiększonej o należny podatek VAT. Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów postanowiono jak w sentencji