I SA/Ol 45/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2012 r. sprawy ze skargi S. R. na postanowienie Burmistrza z dnia "[...]" r., znak. "[...]" w przedmiocie wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego postanawia odrzucić skargę S. R. w piśmie z dnia 18 listopada 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Burmistrza z dnia "[...]", znak. "[...]" w przedmiocie wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego. W treści skargi skarżący podnosi, iż odmówiono mu wglądu do zebranego materiału w celu ustalenia podatku za lata 2010 – 2011. Podkreślił, że do 2010 r. płacił podatek w zawyżonej wysokości, obejmujący mieszkanie i piwnicę, której skarżący nie posiada. W związku z tym żąda zwrotu naliczonego i nadpłaconego podatku za wszystkie lata. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując iż żaden z zaskarżonych aktów nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zgodnie z art. 3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Kwestionowany skargą akt nie należy do żadnej z wyżej wymienionych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. Dlatego też przedmiotowa skarga nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 236§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. DZ.U. z 2005 r., nr 8. poz. 60 ze zm., zwanej dalej O.p.) zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w Ordynacji podatkowej. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, jest zamknięty. Przepisy powołanej ustawy nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia wydanego w trybie art. 165§2 O.p. Wskazać również należy, że wskazany akt nie kończy postępowania administracyjnego (podatkowego) w danej sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Mając powyższe na względzie należy jednoznacznie stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić