I SA/Ol 458/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2016r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. A.P. (dalej strona, skarżący) wniósł w dniu 23 maja 2016r. skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" w przedmiocie zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie uznając, że skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy wniesie ją uprawniony podmiot, gdy spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie i po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a przedmiot sprawy należy do właściwości sądu. Stwierdzenie braku którejś z przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Natomiast mając na uwadze przedmiot skargi Sąd ma na względzie, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem niemającym zastosowania w niniejszej sprawie. Powołane przepisy statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte, dopóki postępowanie takie nie zostało zakończone wydaniem merytorycznego orzeczenia przez organ drugiej instancji. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest wydane w pierwszej instancji postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" w przedmiocie zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Jak ponadto wynika z jego pouczenia, na postanowienie przysługiwało zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w "[...]" w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Zatem dopiero rozpatrzenie sprawy przez organ drugiej instancji otworzyłoby skarżącemu drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, a na postanowienie wydane w pierwszej instancji, jak już wyżej wspomniano, nie służy skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego złożenie niniejszej skargi do Sądu nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności rozstrzygnięcia organu administracji pierwszej instancji. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na postanowienie organu pierwszej instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a..