I SA/Ol 459/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 19 września 2011 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2 ustanowić radcę prawnego. Wnioskiem z dnia 11 lipca 2011 roku S. S. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku wynika, że mieszka rodzicami, którzy pobierają emeryturę, posiada zbudowania gospodarcze, pracuje jako pracownik fizyczny zarabiając 1500 zł miesięcznie, jest obciążony alimentami w wysokości 500 zł miesięcznie i posiada zaległe alimenty w kwocie 15.048 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2010 roku odmówił przyznania prawa pomocy. Skarżący nie złożył sprzeciwu od postanowienia referendarza, lecz w terminie do jego wniesienia złożył do tut. Sądy pismo z dnia 26 sierpnia 2011 roku wraz z nowym wypełnionym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 26.08.2011 roku. Na wezwanie sądy skarżący pismem z dnia 6.09.2011 r, oświadczył, że jego pismo z dnia 26.08.2011 r., należy potraktować jako nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy . Zgodnie z art.260 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., w razie złożenia pisma, jeszcze w terminie do wniesienia sprzeciwu, wywołuje ono skutki sprzeciwu, dlatego postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony ten sprzeciw traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę, zważył co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową S.S. uznać należy, ze uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie radcy prawnego. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.