I SA/Ol 459/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Wojciech Czajkowski,, sędzia WSA Przemysław Krzykowski, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 27 września 2017r. sprawy ze skargi K. B. na czynność Zarządu Województwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozpatrzenia protestu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. I SA/OI 459/17 Uzasadnienie K. B., w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, pod firmą B. w K., złożył w dniu 16.01.2017r. wniosek w ramach ogłoszonego przez A. (dalej Stowarzyszenie) programu w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" w zakresie podejmowania działalności gospodarczej, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020. Przedmiotem dofinansowania był projekt pod nazwą "Warmińska fabryka mebli". Stowarzyszenie uchwałą nr "[...]" z dnia 21 lutego 2017r. określiło m.in., że projekt zgłoszony przez skarżącego otrzymał 75 punktów, w związku z czym nie mieścił się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze. Stowarzyszenie poinformowało o powyższym stronę w piśmie z 8 marca 2017r. (k. 89 i 90 akt organu). Stowarzyszenie pouczyło wnioskodawcę o terminie i sposobie złożenia protestu. Protest jest wnoszony za pośrednictwem A. i rozpatrywany jest przez zarząd województwa – art. 22 ust. 5 ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. 2015, poz. 378, dalej jako u.r.l.). W wyniku złożenia protestu Zarząd Województwa "[...]" pismem z dnia "[...]" poinformował skarżącego o przekazaniu sprawy A. do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że uwzględniono zarzuty w zakresie kryterium: biznesplan. Nie uwzględniono zarzutu w zakresie kryterium: innowacyjność. Stowarzyszenie po ponownej ocenie wniosku pismem z dnia 23 czerwca 2017r. poinformowało skarżącego, że projekt otrzymał 78 punktów oraz, że ponownie nie mieści się w 100 % limitu dostępnych środków. Stowarzyszenie powołało się na uchwałę nr "[...]" Rady Stowarzyszenia z dnia 9 czerwca 2017r. (k. 110 i 111 akt organu), zgodnie z którą Rada postanowiła przyznać 3 punkty w zakresie kryterium: biznesplan. W piśmie skarżący został pouczony o treści art. 61 ust. 1-4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 ( j. t. - Dz. U. z 2016 r., poz. 217 , dalej jako ustawy wdrożeniowej. To znaczy o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Olsztynie. Powyższe pismo skarżący otrzymał 26 czerwca 2017r. Strona, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, nie na powyższą informację, a rozstrzygnięcie Zarządu Województwa "[...]", zawarte w piśmie z dnia "[...]" , w przedmiocie rozpatrzenia protestu. W skardze wskazano, że ocena projektu złożonego przez skarżącego została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Skarżący wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa "[...]" wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., gdyż wniesienie skargi było niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Tylko pozytywne dokonanie oceny dopuszczalności skargi uzasadnia przystąpienie przez Sąd do jej merytorycznego rozpoznania. Za dopuszczalną uznać można zaś tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 2 a cytowanego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną, o której mowa w cyt. § 3 p.p.s.a. jest ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, w oparciu o przepisy której złożony został przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy. Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy od wyniku wyboru powodującego, że dana operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia przysługuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie prawo wniesienia protestu. Zgodnie z art. 22 ust. 8 u.r.l. do rozpatrywania protestu stosuje się odpowiednio art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy wdrożeniowej, co oznacza, że A. weryfikuje na skutek protestu wyniki dokonanej oceny projektu i albo dokonuje zmiany rozstrzygnięcia, albo kieruje protest do właściwej instytucji, załączając stanowisko dotyczące braku podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia (art. 56 ust. 2). Protest został wniesiony za pośrednictwem A., został przekazany i został rozpatrzony przez zarząd województwa. Zgodnie z art. 61 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Właściwa instytucja rozpatruje protest, a w przypadku jego nieuwzględnienia poucza stronę o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 57, art. 58 ust. 1 pkt 2 i art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Skarga przysługiwała w przypadku nieuwzględnienia protestu, lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Natomiast dnia "[...]" wydana została "decyzja" o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Miała ona charakter kasacyjny. Nie kończyła ona postępowania. W związku z tym nie mogła ona być przedmiotem skargi do Sądu. Natomiast skarga do Sądu przysługiwała na ocenę Stowarzyszenia z dnia 23 czerwca 2017r., w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż stronie nie przysługiwała zatem skarga do sądu administracyjnego na ocenę Zarządu Województwa "[...]" z dnia "[...]". Z tego względu należało orzec o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.