I SA/Ol 461/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych postanawia odrzucić skargę. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W wypełnieniu dyspozycji tego przepisu pełnomocnik skarżącej T.W. został wezwany pismem z dnia 13 sierpnia 2012r. (doręczonym w dniu 29 sierpnia 2012r. – karta nr 12 akt sądowych) do usunięcia brak formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz ze wskazaniem, kim w stosunku do skarżącej jest pełnomocnik. W wezwaniu dodatkowo poinformowano o treści art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a., a także pouczono, że skarga zostanie odrzucona w razie niewykonania wezwania w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie liczonym od daty doręczenia. Wskazany termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 05 września 2012r. Przy czym zauważyć należy, że Sąd otrzymał w zakreślonym terminie pełnomocnictwo przy piśmie z dnia 31 sierpnia 2012r., skarżąca udzieliła go jednak innej osobie - doradcy podatkowemu K.D., a nie autorowi skargi – T.W. Wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa w zakreślonym terminie nie zostało zatem wykonane. Wobec tego skargę w niniejszej sprawie należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. Bez względu na powyższe Sąd stwierdza dodatkowo, że na postanowienia w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych wydane na podstawie art. 84c ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 02 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010r. nr 220, poz. 1447 ze zm.), skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Zaskarżone postanowienie nie podlega bowiem kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 2, 4 p.p.s.a. Nie jest wydane w postępowaniu administracyjnym, nie kształtuje uprawnień lub obowiązków jednostki, a jedynie w następstwie może nastąpić ukształtowanie uprawnień lub obowiązków. Przedmiotem kontroli w trybie procedury kontrolnej jest wyłącznie ustalenie stanu faktycznego, zatem nie stanowi też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, gdyż nie kształtuje bezpośrednio uprawnień lub obowiązków materialnoprawnych wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2010r. sygn. akt I OSK 1030/10, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, LEX nr 741496). Zatem nawet ewentualne konwalidowanie braków formalnych autora skargi, poprzez podpisanie jej bezpośrednio przez stronę nie może wywołać pożądanego skutku merytorycznego rozpoznania skargi.