I SA/Ol 464/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" znak "[...]" w przedmiocie zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 23 czerwca 2009r. skarżąca I. B. wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej o wstrzymanie w całości wykonania decyzji z dnia "[...]", nr "[...]", ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003r. w kwocie 13.348,00 zł od przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach dochodów za 2003r., od których w dniu 8 czerwca 2009r. wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Jako podstawę wniosku skarżąca powołała uchylony z dniem 1 stycznia 2009r. art.244 §2 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, iż skarżąca nie wnosiła o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art.239f Ordynacji podatkowej oraz, że nie dokonała wpłat na poczet zobowiązania ustalonego zaskarżoną decyzją i w związku z powyższym wniosek przekazał sądowi. W piśmie z dnia 23 lipca 2009r. skarżąca podtrzymała wniosek jako złożony w postępowaniu sądowym. Argumentując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca wskazała, że jest on uzasadniony rangą podnoszonych w odwołaniu zarzutów oraz faktem, iż kwota zobowiązania została wyliczona przez organ II instancji na podstawie błędnych ustaleń stanu faktycznego dokonanych z pominięciem wyjaśnień złożonych przez podatnika i odrzuceniem a priori zgromadzonych środków dowodowych. W dalszej części strona podniosła, że interes społeczny polegający na konieczności kreowania zaufania obywateli do organów państwa oraz znaczna kwota zobowiązania podatkowego określona wadliwą decyzją stanowią przesłanki jej wstrzymania Zdaniem skarżącej wymienione okoliczności stanowią o ważnym interesie podatnika wskazanym w art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej, a brak wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji spowoduje niesłuszne wykonanie decyzji wydanej z naruszeniem prawa materialnego i procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61§ 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z przesłanek określonych powyżej. Zdaniem Sądu wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie wobec faktu, iż skarżąca nie wykazała, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżąca podnosząc, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnia ranga podnoszonych odwołaniem zarzutów czy też interes społeczny polegający na konieczności kreowania zaufania obywateli do organów państwa oraz znaczna kwota zobowiązania podatkowego, nie wykazała i nie uprawdopodobniła żadnych okoliczności które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Dla rozpoznania niniejszego wniosku bez znaczenia jest ranga podnoszonych w odwołaniu zarzutów, na które powołuje się skarżąca. Zarzuty te będą przedmiotem badania, ale na obecnym etapie postępowania nie można przesądzić o ich zasadności i tym samym o wyniku sprawy. Nietrafne są również argumenty dotyczące interesu społecznego, czy zależności pomiędzy wysoką kwotą zobowiązania podatkowego a ewentualną wadliwością zaskarżonej decyzji. Zdaniem sądu strona skarżąca nie wykazała w sposób rzeczowy, poparty stosownymi twierdzeniami, tezami czy dokumentami, iż zachodzą jakiekolwiek okoliczności wskazujące w sposób wiarygodny na zaistnienie ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd nie stwierdza by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z uwagi na istniejącą w prawie podatkowym zasadę wyrównania uszczerbku z tytułu ewentualnie nienależnie pobranego podatku przez wypłatę stosownego oprocentowania. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji.