I SA/Ol 464/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.R. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skarg A.R. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie: łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. i 2016 r. postanawia: ustanowić radcę prawnego WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 30 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Ol 464/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, oddalił skargi A.R. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" i z dnia "[..]" nr "[...]" w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2015 i 2016. Odpis wyroku tut. Sądu doręczono skarżącemu A.R. w dniu 28 grudnia 2017 r. Wnioskiem z dnia 22 stycznia 2018 r. skarżący A.R. zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez skarżącego na urzędowym formularza PPF wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni "[...]" oraz domu o powierzchni "[...]"w stanie surowym - położonego na terenie posiadanego gospodarstwa. Nie posiada inwentarza jak również maszyn rolniczych. Utrzymuje się z dochodu z najmu w kwocie "[...]" pożyczek, które udziela mu jego brat oraz z dochodów z tytułu sprzedaży złomu. Miesięczne wydatki skarżącego to opłata za media ok. 200 zł. Nie posiada oszczędności. Nie spłaca rat pożyczek, z uwagi na brak środków pieniężnych. Nie ponosi kosztów leczenia i rehabilitacji. Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawca wskazał na fakt, iż jest osobą bezrobotną, niepełnosprawną i samotną. Nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych ani zasiłków z pomocy społecznej. Nieruchomość rolna, którą posiada nie przynosi takich dochodów aby możliwe byłoby z nich opłacenie kosztów sądowych. Posadowione na niej budynki wymagają kapitalnego remontu. Nadto gospodarstwo obciążone jest wysoką hipoteką. Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm. cyt. dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, o co wniósł w niniejszej sprawie skarżący, obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Na wstępie rozważań należy stwierdzić, że wnioskodawcy w niniejszej sprawie zostało przyznane prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych – prawomocnym postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2017 r. . Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym także ustanowienie radcy prawnego. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący poza dochodem z najmu, który jak zaznaczył osiągał do końca 2017 r., uzyskuje innych stałych dochodów. W światle powyższego należy uznać, że uzyskiwane środki czy to z tytułu umowy najmu czy też ze zbierania złomu oraz w formie pożyczki od brata nie pozwalają mu na samodzielne opłacenie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Sam zaś fakt posiadania domu i gospodarstwa nie może świadczyć o tym, że skarżący jest w stanie ponieść te koszty. W tych okolicznościach, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.