I SA/Ol 466/10

Dnia 23 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku T.H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: stwierdzenia wygaśnięcia decyzji dotyczącej ustalenia podatku dochodowego w formie karty podatkowej za 2007r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. T.H. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji dotyczącej ustalenia podatku dochodowego w formie karty podatkowej za 2007r. Dnia 17 lipca 2010r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w decyzją z dnia "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego, za okres objęty spornym postępowaniem, określił zobowiązanie podatkowe w wysokości 90.068 zł. Wyegzekwowanie tej kwoty od skarżącego w stopniu wysoce prawdopodobnym skutkowałoby koniecznością likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która stanowi źródło jego utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Nie może być wykonana decyzja w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji dotyczącej ustalenia podatku dochodowego w formie karty podatkowej za 2007r. Natomiast może być wykonana decyzja w zakresie określenia zobowiązania podatkowe w wysokości 90.068 zł . W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że decyzją z dnia "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego, za okres objęty spornym postępowaniem, określił zobowiązanie podatkowe w wysokości 90.068 zł. Argumenty odnoszące się do decyzji z dnia "[...]" Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w wysokości 90.068 zł są bezprzedmiotowe w tym postępowaniu, gdyż nie dotyczą one decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji dotyczącej ustalenia podatku dochodowego w formie karty podatkowej za 2007r. Mogą one być podniesione w postępowaniu w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.