I SA/Ol 468/14
PostanowienieWSA w Olsztynie2014-06-18
Skład orzekający: Wojciech Czajkowski, Ryszard Maliszewski, Tadeusz Piskozub
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, stanowi podstawę do umorzenia postępowania sądowego, jeśli nie zachodzą okoliczności wskazujące na obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest związany skutecznym cofnięciem skargi przez stronę skarżącą, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika. Cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., chyba że sąd uzna, iż zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Sąd nie ma obowiązku ani uprawnienia do ingerencji w stosunek prawny między mocodawcą a pełnomocnikiem.Stan faktyczny
Spółka A wniosła skargi na postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w sprawie podatku od towarów i usług. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej cofnął skargi, powołując się na wydanie ostatecznych decyzji dotyczących odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora UKS. Sąd połączył sprawy do wspólnego rozpoznania.Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie sądowe. 2. Zwrócono skarżącej uiszczone wpisy sądowe od skarg.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Protokolant referent stażysta Milena Małyszko, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 18 czerwca 2014r. sprawy ze skarg spółki A na postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]", o nr: "[...]", "[...]" oraz "[...]" w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w sprawie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do listopada 2008r., od grudnia 2008r. do grudnia 2009r. oraz od stycznia 2010r. do grudnia 2010r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącej uiszczone wpisy sądowe od skarg
I SA/OI 468/14
Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniosła skargi na postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, w sprawie podatku od towarów i usług, za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia 2008r. do grudnia 2010r.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącej cofnął powyższe skargi, gdyż zostały wydane ostateczne decyzje dotyczące odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia 2008r. do grudnia 2010r.
Sąd postanowił połączyć sprawy o sygn. akt I SA/Ol 468/14, I SA/Ol 469/14 i I SA/Ol 470/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić je dalej pod sygn. akt I SA/Ol 468/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a. ) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem , stosując środki przewidziane w ustawie.
Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przepis art. 60 p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie wiąże sąd. Cofnięcie skargi jest jednak niedopuszczalne jeżeli sąd uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie znalazł podstaw, by przyjąć, że w sprawie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skarg, wobec czego był związany oświadczeniem strony skarżącej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika. Z uwagi zaś na to, że cofnięcie skarg jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, stanowi ono przesłankę umorzenia tego postępowania. Sąd nie ma natomiast obowiązku kontrolowania, czy oświadczenie pełnomocnika procesowego o cofnięciu skargi jest zgodne z wolą lub interesem mocodawcy, ani uprawnienia do ingerencji w treść stosunku prawnego łączącego mocodawcę z pełnomocnikiem (p. A.Wiktorowska [w:] Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją prof. R.Hausera i prof. M.Wierzbowskiego, 2. wydanie, Warszawa 2013 r., s. 355.).
W tym stanie rzeczy należało uznać, iż skargi zostały cofnięte skutecznie, w związku czym, zgodnie z treścią art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło