I SA/Ol 474/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Pierechod sędzia WSA Renata Kantecka sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r. oddala skargę. A.Sp. z o.o. z P. (dalej powoływana jako "skarżąca", "strona", "spółka", "podatnik") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (również w skrócie SKO) z dnia "[...]"r., w którym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia "[...]"r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w zakresie ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r. W uzasadnieniu postanowienia SKO wskazało, że wnioskiem z dnia "[...]"podatnik wystąpił do organu podatkowego I instancji z żądaniem wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w maju 2014r. podatnik wskutek zmian organizacyjnych utraciła prawo do ustawowego zwolnienia z podatku od nieruchomości. W związku z powyższym kieruje do organu podatkowego wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie prawidłowego ustalenia wysokości podatku od nieruchomości z uwzględnieniem preferencji przewidzianych przepisami prawa, w szczególności preferencyjnego opodatkowania z tytułu obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. Organ I instancji odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie wskazał, że podatnik złożył deklarację na podatek od nieruchomości za rok 2015. Jeżeli podatnik uważa, ze zaszły zmiany uzasadniające zmianę wysokości w podatku od nieruchomości - winien, w myśl art. 6 ust.9 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych - złożyć korektę deklaracji . Następnie SKO wskazał, że w aktach sprawy znajduje się korekta deklaracji na podatek od nieruchomości na rok 2015, złożona w dniu 30 stycznia 2015 r. ( data wpływu do siedziby organu podatkowego). Podatnik złożył korektę z uwagi na błędne ujęcie budynku gospodarczego o powierzchni 554,90 m2. Organ odwoławczy powołał treść art. 6 ust.9 pkt 1 - 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz wskazał, że jeżeli podatnik uważa, iż zmiany organizacyjne, które miały miejsce w maju 2014r., miały istotny wpływ na wysokość podatku od nieruchomości w roku 2015 winien postąpić zgodnie z obowiązującymi przepisami to jest złożyć deklarację na podatek od nieruchomości. Powołując również treść art. 21 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. DZ.U. z 2012 , poz. 749 ze zm.) – dalej jako "O.p." , organ odwoławczy podał, że jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty. Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie podatnik złożył deklarację podatkową, co do której organ podatkowy nie ma zastrzeżeń. Z tego względu brak jest przesłanek do wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego podatku od nieruchomości za 2014r. i wydania decyzji, o której mowa w art. 21 § 3 O.p. Zgodnie z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej - gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W przedmiotowej sprawie żądanie wszczęcia postępowania wniosła strona, tak więc odmowa wszczęcia nastąpiła z jakichkolwiek innych przyczyn. Zdaniem SKO w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka braku w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia żądania danej treści w trybie postępowania podatkowego, co wynika zarówno z treści art. 21 § 2 i 3 O.p. jak również art. 6 ust.9 pkt 1 -3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem spółka w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając naruszenie art. 165a § 1 w zw. z art. 165 § 1 O.p. poprzez bezpodstawną odmowę wszczęcia postępowania podatkowego podczas, gdy przesłanki do wszczęcia postępowania istniały i zostały wyrażone we wniosku strony. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż jej intencją były i są prawidłowe ustalenia wysokości zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości z uwzględnieniem szeregu preferencji przewidzianych przepisami prawa, w szczególności preferencyjnego opodatkowania z tytułu obrotu przez spółkę kwalifikowanym materiałem siewnym. Zdaniem skarżącej organ podatkowy został poinformowany o wystąpieniu nowych okoliczności, których wystąpienie ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył , co następuje : Na wstępie rozważań sądu stwierdzić należy , że stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014 poz.1647 j.t.) oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. , cyt. dalej jako "p.p.s.a"), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 §1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Ponadto , na podstawie art. 135 p.p.s.a. , sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Po dokonanej ocenie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, bowiem postanowienie to nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Wskazać należy, że stosownie do przepisów art. 165 O.p., postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (§ 1). Wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia (§ 2). Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu, z zastrzeżeniem art. 165a (§ 3). W myśl § 5 pkt 1 tego artykułu, przepisów § 2 i § 4 nie stosuje się do postępowania w sprawie ustalenia zobowiązań podatkowych, które zgodnie z odrębnymi przepisami ustalane są corocznie, jeżeli stan faktyczny, na podstawie którego ustalono wysokość zobowiązania podatkowego za poprzedni okres, nie uległ zmianie. Zgodnie z art. 165a O.p.: "§ 1. Gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. § 2. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie.". Organ I instancji wydał przedmiotowe postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2015 właśnie na podstawie cytowanego wyżej przepisu art. 165a § 1 O.p. W ocenie Sądu zasadnie organy obu instancji uznały, że w sprawie nie ma podstaw do wszczęcia postępowania. W tym miejscu wskazać należy, że w myśl art. 21 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: 1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania; 2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania. Zgodnie z art. 21 §2 O.p. jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1 podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty z zastrzeżeniem § 3. W myśl §3 art. 21 O.p. jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie natomiast z art. 21 § 5 O.p. jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym. Mając na uwadze powyższe regulacje należy uznać, że organ podatkowy, mając na uwadze deklarację podatkową złożoną przez stronę na dany rok (2015) nie był zobligowany do sprawdzenia danych przedstawionych przez strony. Organ podatkowy nie miał zastrzeżeń do złożonej deklaracji. Należy podkreślić, że to podatnicy odpowiadają za treść złożonej informacji w sprawie podatku od nieruchomości. Wypełniając i podpisując stosowny druk oświadczają oni ponadto, że znane są im przepisy Kodeksu karnego skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z prawdą. Organ podatkowy nie ma realnej możliwości sprawdzenia wszystkich informacji składanych w sprawie podatku od nieruchomości, ze względu na liczbę opodatkowanych nieruchomości i ilość podatników. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 6 ust. 9 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014, poz. 849 ze zm.) – dalej powoływana jako "u.p.o.l.", osoby prawne, jednostki organizacyjne oraz spółki niemające osobowości prawnej, jednostki organizacyjne Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa(15), a także jednostki organizacyjne Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe są obowiązane: 1) składać, w terminie do dnia 31 stycznia, organowi podatkowemu właściwemu ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania, deklaracje na podatek od nieruchomości na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku; 2) odpowiednio skorygować deklaracje w razie zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia; 3) wpłacać obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości - bez wezwania - na rachunek właściwej gminy, w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminie do dnia 15. każdego miesiąca, a za styczeń do dnia 31 stycznia. Ponadto w myśl art. 6 ust. 10 u.p.ol. obowiązek składania informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji na podatek od nieruchomości, o którym mowa w ust. 6 i w ust. 9 pkt 1, dotyczy również podatników korzystających ze zwolnień na mocy przepisów niniejszej ustawy. Jak już wyżej wskazano, w przedmiotowej sprawie podatnik złożył deklarację na podatek od nieruchomości za rok 2015. Organ podatkowy nie miał do niej zastrzeżeń i w związku z powyższym brak było przesłanek do wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego podatku od nieruchomości za 2015r. i wydania decyzji, o której mowa wart. 21 § 3 O.p. Jak słusznie stwierdziły organy obu instancji, jeżeli podatnik uważa, ze zaszły zmiany uzasadniające zmianę wysokości w podatku od nieruchomości - winien, w myśl art. 6 ust.9 pkt 1 u.p.o.l. złożyć korektę deklaracji . W niniejszej sprawie taka korekta deklaracji na podatek od nieruchomości na rok 2015 została złożona w dniu 30 stycznia 2015 r. , z uwagi na Podatnik złożył korektę z uwagi na błędne ujęcie budynku gospodarczego o powierzchni 554,90 m2.. Podatnik nie łożył żadnej innej deklaracji. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 165a §1 O.p. stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie, jak prawidłowo uznały organy obu instancji, zachodzi przesłanka braku w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia żądania danej treści w trybie postępowania podatkowego, co wynika zarówno z treści art. 21 § 2 i 3 O.p. jak również art. 6 ust.9 pkt 1 -3 u.p.o.l. Reasumując, wydając zaskarżone postanowienie, zasadnie organy podatkowe uznały, że nie było podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r.. W związku z kontrolą tego rozstrzygnięcia Sąd nie stwierdził, aby działania organów naruszyły powołane w skardze przepisy prawa tj. art. 165 § 1 i art. 165 a § 1 O.p. Nie znajdując podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa w stopniu wskazanym na wstępie, stosownie do przepisu art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.