I SA/Ol 477/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na pismo Agencji A z dnia "[...]", znak "[...]" w przedmiocie przywrócenia wniosku do oceny postanawia odrzucić skargę. Spółka A (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę pismo Agencji A (dalej jako organ) z dnia "[...]", znak "[...]" w przedmiocie przywrócenia wniosku do oceny. W odpowiedzi na skargę organ stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniósł o odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. Wskazując, że nabór w ramach, którego skarżąca ubiegała się o grant nie był konkursem w rozumieniu art. 37, 38 i 39 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz. u. z 2020r., poz. 818 ze zm., dalej jako ustawa wdrożeniowa). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach art. 3 § 3 p.p.s.a. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. Przed przystąpieniem, zatem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych lub czynności poddanych kognicji sądu jest, bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn., gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Ustawą szczególną, która przewiduje możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że przedmiotem skargi może być tylko nieuwzględnienie protestu, negatywna ponowna ocena projektu lub pozostawienie protestu bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na pismo organu w przedmiocie przywrócenia wniosku do oceny. Tak, więc nie mamy w tym wypadku do czynienia z rozstrzygnięciem, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Oceny projektu bezspornie nie stanowi zaskarżone pismo informujące o odmowie przywrócenia do oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Skarżąca wniosła skargę na ocenę organu w związku z ubieganiem się o grant na kapitał obrotowy w ramach projektu grantowego realizowanego na podstawie umowy o dofinasowanie projektu grantowego nr "[...]" z dnia "[...]" zawartej z Województwem w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, na podstawie wniosku nr. "[...]" z dnia: "[...]" (wersja elektroniczna) "[...]" (wersja papierowa). Jako podstawę prawną skargi, skarżąca wskazała naruszenie art. 37 ust. 1 w zw. z art. 57 ustawy wdrożeniowej oraz art. 60 tej ustawy. Zgodnie z art. 35 ust. 2 ww. ustawy, grantobiorcą jest podmiot publiczny albo prywatny inny niż beneficjent projektu grantowego, wybrany w drodze otwartego naboru ogłoszonego przez beneficjenta projektu grantowego w ramach realizacji projektu grantowego. Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, a co w pełni podziela Sąd rozstrzygający w niniejszej sprawie, nabór w ramach którego skarżąca ubiegała się o grant, nie był konkursem w rozumieniu art. 37, 38 i 39 ustawy wdrożeniowej. Organ nie pełnił też w niniejszej sprawie funkcji Instytucji Pośredniczącej w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa na lata 2014- 2020. Organ był jedynie beneficjentem realizującym projekt grantowy, zgodnie z art. 35 ustawy. Dodatkowo zgodnie z treścią § 8 Regulaminu naboru wniosków o granty na Kapitał obrotowy Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014- 2020 Procedura odwoławcza "Od negatywnej oceny wniosku o grant i od pozostawienia wniosku o grant bez rozpatrzenia Wnioskodawcy nie przysługuje żaden środek odwoławczy". Tym samym wskazać należy, że skarżąca zaskarżyła pismo z dnia "[...]", znak "[...]" w przedmiocie przywrócenia wniosku do oceny, które nie podlega jednak kognicji Sądu, tym samym objęta nią skarga jest niedopuszczalna. Z tego względu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który w sprawie ma zastosowanie na podstawie art. 64 ustawy wdrożeniowej, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Tego rodzaju sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.