I SA/Ol 478/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 lutego 2014r. sygn. akt I SA/Ol 478/13 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2014r., sygn. akt I SA/Ol 478/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania A.G. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 lutego 2014r. (karta nr 78 akt sądowych). Zażalenie na ww. postanowienie zostało nadane w dniu 24 lutego 2014r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 82 akt sądowych). Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny przekazał wskazane zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w dniu 4 marca 2014r. (data pieczęci nadawczej przesyłki urzędu pocztowego - k. 83 akt sądowych). Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wydane w niniejszej sprawie postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 7 lutego 2014r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, skarżącemu przysługiwało zażalenie, co wynika z art. 252 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a.. Stosownie zaś do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 195 § 1 p.p.s.a. akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika zatem, że skarżący, aby skorzystać z prawa do zaskarżenia postanowienia sądu pierwszej instancji, winien w terminie 7 dni od doręczenia mu orzeczenia złożyć do wojewódzkiego sądu administracyjnego zażalenie, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na sądzie niższej instancji ciąży bowiem obowiązek przekazania środka odwoławczego do NSA wraz z aktami sprawy. Skarżący jest reprezentowany w rozpatrywanej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, adw. S.A., któremu przesłano postanowienie z dnia 7 lutego 2014r., doręczone w dniu 17 lutego 2014r.. Zażalenie na to postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł w terminie otwartym do dokonania tej czynności, tj. 24 lutego 2014r., ostatnim dniu do dokonania tej czynności. Skierował je jednak błędnie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie to mogło więc wywołać skutki prawne tylko wtedy, gdyby sąd ten przekazał je WSA w Olsztynie jako właściwemu sądowi administracyjnemu I instancji przed upływem siedmiodniowego terminu, przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2010r., sygn. akt II OZ 194/10, niepubl.). W przeciwnym razie zażalenie powinno zostać odrzucone, jako wniesione po upływie terminu. Omyłkowe skierowanie zażalenia bezpośrednio do NSA nie usprawiedliwia bowiem opóźnienia w siedmiodniowym terminie przewidzianym we wskazanym wyżej przepisie. W konsekwencji zażalenie zostało wniesione w dniu 4 marca 2014r., a zatem po upływie siedmiodniowego terminu. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 252 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.