I SA/Ol 48/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. M.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do września 2003r. postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2003r. skarżący wniósł o "zawieszenie podjętych czynności egzekucyjnych" przez Wydział Egzekucji Izby Celnej, aż do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Jednocześnie skarżący w skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy i na powyższą okoliczność przedstawił dokumentację dotyczącą stanu zdrowia oraz sytuacji materialnej. Wniosek o zawieszenie czynności egzekucyjnych Sąd potraktował jako żądanie wstrzymania wykonania decyzji i zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzieleniu tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych wyżej przesłanek. Wprawdzie skarżący wprost nie wskazał na te przesłanki, ale sądowi z urzędu (w związku z uprzednim rozpoznaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy) znana jest bardzo trudna sytuacja osobista, zdrowotna i materialna skarżącego. Stąd prowadzenie egzekucji do otrzymywanego świadczenia rentowego (o ile byłoby skuteczne ze względu na przewidziane przepisami uopea ograniczenia) niewątpliwie stanowiłoby poważną szkodę dla wnioskodawcy. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.