I SA/Ol 481/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Ł. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. postanawia: 1. odmówić przywrócenia skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 2.000 (dwa tysiące) złotych. Postanowieniem z dnia "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę wniesioną przez Ł. S. (dalej jako skarżący), reprezentowanego przez pełnomocnika – matkę, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wynikało, że odpis tego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej i pomimo upływu wyznaczonego ustawowego terminu należny wpis nie został uiszczony. Powyższe postanowienie zostało uznane za doręczone na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) z dniem 19 kwietnia 2016r. W dniu 6 kwietnia 2016r. wpłynęło do sądu pismo sporządzone przez pełnomocnika skarżącego zatytułowane prośba " o umożliwienie uiszczenia wpisu sądowego od skargi". Odpowiedź na to pismo również została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 22 kwietnia 2016r. Postanowienie z dnia 31 marca 2016r. o odrzuceniu skargi stało się prawomocne od dnia 27 kwietnia 2016r. z uwagi na brak wniesienia środka zaskarżenia. Pismem z dnia 6 lipca 2016r. pełnomocnik skarżącego zwróciła się o zezwolenie na wykonanie fotokopii akt sprawy, które wykonała w dniu 11 lipca 2016r. Następnie w dniu 12 lipca 2016r. wpłynął do sądu wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik skarżącego w dniu 5 lipca 2016r,. zwróciła się do Sądu o udostępnienie akt sprawy, z uwagi na brak korespondencji zaniepokoiła się i po wglądzie w akta okazało się, że pisma wysyłane na jej adres nie były odbierane. Nie wie dlaczego żadne awizo nie trafiło w jej ręce a oczekiwała z niecierpliwością na korespondencję z sądu. Zarządzenie z dnia 22 stycznia 2016r. awizowane 5 lutego 2016r. nie zostało przeczytane. Wskazała, że skrzynka pocztowa zainstalowana jest na płocie przed domem. Dostęp do niej, chociaż jest zamykana, ma w zasadzie każdy przechodzień. Na wezwanie pełnomocnik skarżącego uiściła wpis od skargi w wysokości 2.000 zł. Dodatkowo w dniu 31 sierpnia 2016r. wpłynęło do sądu pismo pełnomocnika skarżącego, że w dnu 31 sierpnia 2016r. złożyła reklamację do Urzędu Pocztowego w sprawie niewłaściwego doręczania awizo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1- p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doszło do uchybienia terminu. Konieczne więc stało się rozważenie, czy argumenty podnoszone przez skarżącego uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności. Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Dodatkowo należy mieć na względzie, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę pełnomocników ustanowionych w sprawie. W ocenie sądu podnoszone przez pełnomocnika skarżącego argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Podawane przez nią okoliczności dotyczą braku doręczenia awiza, tymczasem nie ulega żadnej wątpliwości, co stało się zresztą podstawą od odrzucenia skargi, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało odebrane osobiście przez pełnomocnika skarżącego w dniu 9 marca 2016r. (vide: k.108 akt sądowych), po pozostawieniu awiza w skrzynce oddawczej. Dopiero późniejsza korespondencja (m.in. postanowienie o odrzuceniu skargi, odpowiedź na prośbę o umożliwienie uiszczenia wpisu z dnia 6 kwietnia 2016r.) była doręczana w trybie art. 73 p.p.s.a (doręczenie zastępcze). Przesyłka wskazywana przez pełnomocnika skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu z dnia 22 stycznia 2016r., awizowana w dniu 5 lutego 2016r. w rzeczywistości zawierała odpis postanowienia o odmowie prawa pomocy (vide k. 105 akt sądowych). Dopiero po doręczeniu zastępczym ww. postanowienia wysłano na adres pełnomocnika skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu, odebrane osobiście przez pełnomocnika skarżącego. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Wobec powyższego w oparciu o art. 232 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł jak w pkt. 2 postanowienia.