I SA/Ol 485/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod (spr) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Sędzia WSA Wojciech Czajkowski Protokolant Anna Fic po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 14 listopada 2007r. sprawy ze skargi R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości na 2007 rok oddala skargę Decyzją z dnia "[ ...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej po rozpatrzeniu odwołania R. O., od decyzji Burmistrza Miasta z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2007r., utrzymało w mocy tę decyzję. Organ podatkowy I instancji powołując przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz uchwały Rady Miejskiej z dnia "[...]" w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości wymierzył R. O. zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości w kwocie 6.084 zł przyjmując do podstawy opodatkowania grunty sklasyfikowane jako tereny różne o powierzchni 2.381 m2 i budynki pozostałe o powierzchni 1.287 m2. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że budynek znajdujący się na działce sklasyfikowanej jako tereny różne nie podlega zwolnieniu z podatku od nieruchomości na mocy art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia podatnik wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z powodu naruszenia prawa ewentualnie o jej uchylenie w całości. Podniósł, że organ podatkowy dokonał wymiaru podatku od nieruchomości z zastosowaniem stawek przewidzianych odpowiednio dla gruntów pozostałych i budynków pozostałych, a nie jak wnioskował podatnik - budynków związanych z prowadzonym gospodarstwem rolnym. Wskazał, że grunty sklasyfikowane jako tereny różne nabył na powiększenie gospodarstwa rolnego i stwierdził, że z uwagi na powyższe Starostwo Powiatowe winno właściwie sklasyfikować z urzędu przedmiotową nieruchomość. W jego ocenie utrzymanie w aktualnym stanie danych w ewidencji gruntów jest obowiązkiem organu. Dodał, iż dopiero po zmianie klasyfikacji organ podatkowy winien dokonać wymiaru podatku. Ponadto w piśmie z dnia 8 maja 2007 r. R.O. podniósł, że definicja gospodarstwa "wg Urzędu Miasta " jest niezgodna z wykładnią Ministerstwa Finansów zawartą w piśmie z dnia 10 kwietnia 2002 r. Do akt sprawy podatnik załączył decyzję w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego na 2006 rok, która jego zdaniem świadczy o tym, że jest rolnikiem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazując na art. 2 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) cyt. dalej jako u.p.o.l. stwierdził, że budynek będący przedmiotem opodatkowania nie podlega zwolnieniu określonemu w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b, u.p.o.l. Organ odwoławczy wskazał, iż na podstawie umowy sprzedaży z dnia 12 września 2006 r. (akt notarialny repertorium A nr "[...]") R. O. nabył za fundusze i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą "B" nieruchomość zabudowaną budynkiem magazynowym o powierzchni 1.287 m2 działkę gruntu o powierzchni 2.381 m2, sklasyfikowaną w ewidencji gruntów symbolem Tr. Następnie w dniu 29 września 2006 r. na podstawie faktury VAT Nr "[...]" przedsiębiorca R. O. i dokonał sprzedaży wyżej wskazanego budynku i gruntu na rzecz R. O.. W złożonej w dniu 27 listopada 2006 r. informacji w sprawie podatku od nieruchomości podatnik zadeklarował do opodatkowania tym podatkiem grunty pozostałe o powierzchni 2.381 m2, zaś w części F informacji dotyczącej zwolnień podatkowych zgłosił budynek o powierzchni 1.287 m2, który na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. winien być zwolniony z podatku od nieruchomości. Do informacji podatnik załączył oświadczenie z dnia 24 listopada 2006 r. w którym wskazał, iż grunty o powierzchni 2.381 m2 zostały nabyte na powiększenie gospodarstwa rolnego, a budynek, który znajduje się na przedmiotowej działce jest związany z gospodarstwem rolnym. Dodał, że budynek ten niezbędny jest do przetrzymywania płodów rolnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zwolnienie przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b, u.p.o.l. dotyczy nieruchomości położonych na gruntach gospodarstw rolnych, służących wyłącznie działalności rolniczej. Ponieważ ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje pojęcia gospodarstwa rolnego a taką definicję zawiera ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) należy w ocenie organu odwoławczego zastosować definicję gospodarstwa rolnego określoną w art. 2 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z nią gospodarstwem rolnym jest obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Możliwość zwolnienia budynku gospodarczego lub jego części z podatku od nieruchomości jest więc uzależniona od tego, czy obiekt ten będzie położony na gruntach gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym. Aspekt położenia na gruntach gospodarstwa rolnego należy rozumieć w takim sensie, iż powierzchnia budynku lub jego części jest zawarta w obrębie "administracyjnym" tego gospodarstwa. Nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia w sytuacji, gdy budynek lub jego część będzie położony na gruntach, które nie będą sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze dodało, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Mają one walor dokumentu urzędowego, o którym jest mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej, czyli stanowią dowód tego co zostało w nich stwierdzone. Jeżeli podatnik kwestionuje zawarte w ewidencji dane, wskazując na niezgodność stanu rzeczywistego ze stanem ujawnionym w ewidencji gruntów, winien najpierw wystąpić o ich korektę, w trybie określonym w tej ustawie. Następnie, w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji wnosić o wzruszenie decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. O. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów sądowych. W uzasadnieniu skargi zarzucił, że organy podatkowe bezzasadnie odmówiły mu zwolnienia podatkowego za budynki związane z działalnością rolniczą. Przyznał, że znajdowały się one na terenach oznaczonych symbolem Tr, ale w dniu 3 lipca 2007r. Starostwo Powiatowe dokonało zmiany w ewidencji gruntów zaliczając je do terenów rolnych, co potwierdziło słuszność wcześniejszych argumentów skarżącego. Z uzasadnienia skargi wynika również pośrednio zarzut naruszenia art. 191 i art. 192 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 133 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem na podstawie akt sprawy, co oznacza, że bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący na dzień jej wydania. W rozpoznawanej sprawie pozostaje poza sporem okoliczność, że skarżący w dniu 12.09.2006r., działając jako przedsiębiorca pod firmą "B" nabył od Skarbu Państwa – Agencji Mienia Wojskowego nieruchomość położoną w G. (oznaczoną geodezyjnie jako działka nr"[...]" ) o powierzchni 02381 ha zabudowaną budynkiem magazynowym o powierzchni użytkowej 1.287 m2 Wg treści aktu notarialnego nr "[...]" - na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. Z wypisu z rejestru gruntu wynikał rodzaj użytku działki nr "[...]"– Tr (tereny różne). W związku z powyższym na skarżącym od dnia 1.10.2006r. ciążył obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości uregulowany przepisami ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Wbrew zarzutom skargi Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w stanowisku organów podatkowych obu instancji, że mimo uznania nieruchomości (według oświadczenia i działań podatnika polegających na wewnętrznym przesunięciu składników majątku) za niezwiązaną z pozarolniczą działalnością gospodarczą, budynek magazynowy nie podlegał zwolnieniu przedmiotowemu przewidzianemu w art. 7 ust. 1 pkt 4b ustawy. Stosownie do tego przepisu zwalania się od podatku budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Z powyższego wyraźnie wynika, że dla zastosowania zwolnienia konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek: – budynek gospodarczy musi być położony na gruntach gospodarstwa rolnego, – musi służyć wyłącznie działalności rolniczej. Niespełnienie którejkolwiek z nich powoduje, że zwolnienie nie może być zastosowane. Nie podlega zatem zwolnieniu od podatku od nieruchomości budynek gospodarczy nawet związany z działalnością rolniczą ale położony poza gruntami gospodarstwa rolnego, jak też nie podlega zwolnieniu budynek gospodarczy położony na gruntach gospodarstwa rolnego, ale służący także innej działalności niż rolnicza. Prawidłowo organy podatkowe obu instancji oparły rozstrzygnięcie na kryterium położenia budynku. Nie ulega wątpliwości, że nabyty grunt o powierzchni około 24 arów zabudowany budynkiem magazynowym o powierzchni 1.287 m2 nie stanowił części gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 w związku z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (j.t. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) ze względu na jego klasyfikację w ewidencji gruntów i budynków. Grunty gospodarstwa rolnego to grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych o łącznej powierzchni przekraczających 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiące własność lub znajdujących się w posiadaniu m. innymi osoby fizycznej. W stanie faktycznym sprawy nie zachodziła potrzeba badania czy grunt wchodził w skład gospodarstwa rolnego skarżącego czy też nie. Kwestią wstępną jest bowiem stwierdzenie, że budynek gospodarczy znajduje się na działce stanowiącej użytek rolny. Tylko takie stwierdzenie uzasadnia badanie, czy działka ta wraz z innymi należącymi do tej samej osoby stanowi gospodarstwo rolne, a ponadto dalsze badanie, czy budynek służy wyłącznie działalności rolniczej. Sąd nie stwierdził, by w powyższym zakresie organy podatkowe naruszyły art. 191 i 192 Ordynacji podatkowej. Nie można też przyznać racji skarżącemu, że organy podatkowe powinny były, uwzględniając jego argumentację o zakupie nieruchomości na cele działalności rolniczej, przyjąć inną klasyfikację gruntów. Zasadnie wskazano w zaskarżonej decyzji na treść art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. nr 240, poz. 2027 ze zm.), zgodnie z którym podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane te mają one walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej. Według tego przepisu dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Wynikające z treści powołanego przepisu domniemanie zgodności z prawdą oznacza, że dokument urzędowy nie podlega swobodnej ocenie, dokonywanej przez organy podatkowe. Wbrew też przekonaniu skarżącego starosta, do którego kompetencji należy prowadzenie ewidencji gruntów i budynków nie ma obowiązku (za wyjątkiem przewidzianej przepisami sukcesywnej modernizacji ewidencji) dokonywania z urzędu zmian w tej ewidencji. Zgodnie z art. 22 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego na właścicielach gruntów i budynków ciąży obowiązek zgłaszania wszelkich zmian. Do czasu aktualizacji zachowują swoją ważność dane dotychczasowe. W szczególności, gdy chodzi o grunt oznaczony Tr, jego klasyfikacja może ulec zmianie na skutek przeprowadzenia rekultywacji, co mogło nastąpić także po jego nabyciu przez skarżącego i wymagało czasu. Brak jest więc jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia argumentacji, że już w momencie powstania obowiązku podatkowego (tj. w dniu 1 stycznia) w odniesieniu do ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2007 rok istniał inny stan faktyczny niż wynikający z ewidencji gruntów i budynków, co miała potwierdzać załączona do skargi kserokopia decyzji Starosty Powiatowego. Klasyfikacja rodzaju użytku na działce "[...]" nie uległa zmianie do dnia wydania zaskarżonej decyzji, zatem załączona do skargi kserokopia decyzji Starosty Powiatowego z dnia "[...]" o zatwierdzeniu zmian w gleboznawczej klasyfikacji gruntów na tej działce nie ma znaczenia dla oceny zgodności z prawem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2007 rok. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę słusznie wskazało, że zmiany w ewidencji gruntów mogą stanowić podstawę do zmiany zaskarżonej decyzji w nowym postępowaniu uruchomionym na wniosek podatnika. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.