I SA/Ol 494/09

Dnia 26 sierpnia 2009 r.. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Na mocy art. 243 §1 w związku z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 , poz. 1270, dalej p.p.s.a. ), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskiem z dnia 30 lipca 2009 r. J. W. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z uzasadnienia wniosku wynika, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i uczącym się synem. Utrzymuje się z renty chorobowej żony w wysokości 710 zł oraz zasiłku rodzinnego w wysokości 64 zł. Zamieszkuje w domu stanowiącym własność córki i zięcia. Nie posiada żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych jak i żadnego majątku. Dodatkowo skarżący wyjaśnił, że żona H.W. jest chora. Oceniając przedstawioną we wniosku sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji majątkowej i życiowej uzyskiwane dochody, brak majątku nie pozwalają na uiszczenie należnych kosztów sądowych. Sytuacja materialna skarżącego jest trudna, zaś uzyskiwany dochodów świadczy o konieczności udzielenia pomocy skarżącemu i jego rodzinie w zaspokojeniu zarówno jego potrzeb bytowo-konsumkcyjnych jak i również przemawia za uznaniem, że strona spełnia przesłanki do udzielenia jej pomocy w postaci przyznania zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślić przy tym należy, że prawo do sądu jest jednym z podstawowych standardów państwa prawnego, zapewniającym osobie znajdującej się w trudnych warunkach materialnych możliwość dochodzenia swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych koniecznych do poniesienia kosztów sądowych. W związku z powyższym uznano, że skarżącemu w celu zagwarantowania prawa do sądu należało przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z tym w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 258§2 pkt 7 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.