I SA/Ol 495/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia "[....]", Nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie 2. zwrócić skarżącej wpis w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych) WSA/post. 1 – sentencja postanowienia I SA/Ol 495/17 UZASADNIENIE Gmina M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na ww. interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług, dotyczącą wyłączenia z opodatkowania dostawy części majątku Gminy. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia 6 września 2017 r. Gmina powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) cofnęła skargę na ww. indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że skarga stała się bezprzedmiotowa. Gmina podjęła czynności aby w inny sposób wykorzystać opisany przedmiot w sprawie (zamiast sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czy też składników majątkowych, Gmina zamierza oddać w dzierżawę "[...]"). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast art. 60 p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie wiąże sąd. Cofnięcie skargi jest jednak niedopuszczalne jeżeli Sąd uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ze względu na to, że zdaniem Sądu powyższe okoliczności w niniejszej sprawie nie występują, cofnięcie skargi uznać należy za skuteczne. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.