I SA/Ol 50/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Sędziowie sędzia WSA Wiesława Pierechod,, sędzia WSA Tadeusz Piskozub (spr.), Protokolant Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 20 maja 2010r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania płatności 1. oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa – ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 292,80 zł, (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) na rzecz pełnomocnika – J. S., tytułem nieopłaconej pomocy prawej udzielonej z urzędu wraz z podatkiem VAT według stawki 22%. I SA/Ol 50/10 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" Dyrektor "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /ARiMR/ utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia "[...]" dot. Z. W., w sprawie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i uzupełniających na 2008 rok. Z akt sprawy wynika, co następuje : Z. W. we wniosku o przyznanie płatności na rok 2008 z dnia 15 maja 2008 roku złożonym w siedzibie Biura Powiatowego ARiMR zadeklarował m.in. działki rolne oznaczone jako: - A, JPO, powierzchnia działki rolnej 2,00 ha, nr działki ewidencyjnej, na której położona jest działka rolna - 263/2, (województwo "[...]", powiat "[...]", gmina "[...]", obręb "[...]"); - Al, UPO, powierzchnia działki rolnej 2,00 ha, nr działki ewidencyjnej, na której położona jest działka rolna - 263/2, (województwo "[...]", powiat "[...]", gmina "[...]", obręb "[...]" ); - B, JPO, TUZ, powierzchnia działki rolnej 49,30 ha nr działki ewidencyjnej, na której położona jest działka rolna - 265 (województwo"[...]", powiat "[...]", gmina "[...]", obręb "[...]" ) oraz 24/1 (województwo"[...]", powiat "[...]", gmina "[...]", obręb "[...]" ); -a także pozostałe działki oznaczone jako C, D, E, F, G, H, I i J. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją Nr "[...]" z dnia "[...]" odmówił przyznania Z.W. jednolitej płatności obszarowej (JPO), uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UP O) oraz uzupełniającej płatności bezpośredniej do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia "[...]" organ I instancji wskazał, że w związku ze złożeniem przez beneficjenta wniosku o przyznanie płatności na rok 2008, odmówiono mu przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO) ze względu na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a ustaloną, kwalifikującą się do objęcia ww. płatnością. Powierzchnia zgłoszona przez wnioskodawcę do objęcia płatnością JPO wyniosła 85,41 ha. Procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wniosku wyniosła 37,47 %, albowiem powierzchnia stwierdzona wyniosła 62,13 ha. Organ I instancji w oparciu o treść art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 roku, ze zm.), nie przyznał płatności Z. W. na 2008 rok, ponieważ różnica miedzy powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności obszarowej, a powierzchnią stwierdzoną przekroczyła 30%. Ponadto Kierownik "[...]’ Biura Powiatowego ARiMR biorąc pod uwagę treść art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, odmówił wnioskodawcy przyznania płatności uzupełniających na rok 2008. W dalszej części uzasadnienia decyzji z dnia "[...]" organ I instancji wskazał, że w dniu 12 września 2008 roku przeprowadzono kontrolę administracyjną wniosku Z. W., w wyniku której wykryto przekroczenie zadeklarowanej powierzchni uprawnionej do objęcia płatnością JPO w roku 2008, na działkach ewidencyjnych nr 21 oraz 32/1. Organ I instancji przeprowadził w dniu 22 października 2008 roku ponowną kontrolę wniosku Z.W., która wykazała, że nastąpiło przekroczenie przez wszystkich użytkowników, zadeklarowanej powierzchni całkowitej oraz uprawnionej do objęcia jednolitą płatnością obszarową na działce ewidencyjnej nr 265. We wniosku Z. W. na działce ewidencyjnej nr 265 zadeklarował część działki rolnej oznaczonej jako B, JPO TUZ o powierzchnia 48,40 ha, przy całkowitej powierzchni ww. działki rolnej wynoszącej 49,30 ha, zaś A. "[...]" w swoim wniosku zadeklarował na ww. działce grunty rolne o łącznej powierzchni 42,36 ha. W związku z zaistniałą sytuacją do Z. W. organ wysłał wezwanie do złożenia wyjaśnień, którego nie odebrał. Wobec braku wyjaśnień producenta rolnego Z. W. w przedmiocie ustalenia faktycznego użytkownika gruntów rolnych położonych na spornej działce ewidencyjnej nr 265, organ uwzględnił wyjaśnienia złożone w dniu 23 września 2008 roku przez reprezentanta A w B., W. N., który poświadczył użytkowanie rolnicze na działce ewidencyjnej nr 265 na powierzchni 42,36 ha. W. N. przedłożył w Biurze Powiatowym AriMR, umowę dzierżawy z dnia 01 lutego 2008 aneksem z dnia 01 maja 2008 roku oraz załącznikami, z której wynika, iż Z. W. jest dzierżawcą gruntów A. o powierzchni 26,85 ha na działce ewidencyjnej nr 265, w związku z czym nie mógł zadeklarować na tej działce większej powierzchni. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w decyzji z dnia "[...]" podkreślił, że powierzchnię działek ustalono na podstawie zgromadzonych w systemie ZISiK / Zintegrowany System Zarządzania i Kontroli /warstw wektorowych i warstwowych, które jako dane z GIS / System Informacji Geograficznej /, są jednym ze środków weryfikacji błędów kontroli administracyjnej. Powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza została wyznaczona przez pomiar i stanowi powierzchnię wyliczoną na podstawie danych wektorowych, pozyskanych z obrazu ortofotomapy i jest odpowiednikiem powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach działki ewidencyjnej. Zastosowanie powyższych metod miało miejsce na podstawie przepisu art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 roku ustanawiającego szczegółowe zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) Nr 2019/93, (WE) Nr 1452/2001, (WE) Nr 1453/2001, (WE) Nr 1454/2001, (WE) Nr 1868/94, (WE) Nr 1251/1999, (WE) Nr 1254/1999, (WE) Nr 1673/2000, (EWG) Nr 2358/71 i (WE) Nr 2529/2001 (Dz. Urz. WE Nr L 270 z 21 października 2003 roku, ze zm.) oraz pkt 7 preambuły do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r. ze zm.). W odwołaniu od poprzedniej decyzji organu I instancji z dnia "[...]", Z. W. podniósł, że nieścisłości we wniosku o przyznanie płatności na rok 2008 powstały w związku z nieotrzymaniem w terminie do dnia 15 maja 2008 roku, tj. do dnia złożenia wniosku, umowy dzierżawy wraz z aneksem oraz mapkami od A w B. Dodatkowo wnioskodawca wskazał, że zmian w ustaleniach co do dzierżawy dokonał W. N. Wnioskodawca wyjaśnił, że na początku roku 2008 ustalił ustnie z H. J, pracownikiem A w B. powierzchnię dzierżawy na rok 2008. Powyższe ustalenia dotyczyły także pomniejszenia powierzchni działki ewidencyjnej nr 263/2, która leży najbliżej A w B. Z. W. zaznaczył jednocześnie, że w księgowości przedstawiony został mu do podpisania czysty druk umowy dzierżawy, w którym ustalone powierzchnie miały być wpisane w późniejszym terminie. Wobec nieotrzymania umowy dzierżawy do momentu złożenia wniosku o przyznanie płatności na rok 2008, Skarżący wypełnił go opierając się na ustnych ustaleniach poczynionych z H.J. Kiedy skarżący otrzymał Umowę dzierżawy pod koniec września 2008 roku od W. N., to okazało się, że część działki ewidencyjnej nr 263/2 nie zadeklarował do objęcia płatnościami w roku 2008 ani Z. W. ani A w B., zaś obaj producenci rolni zadeklarowali do objęcia płatnościami w roku 2008 część działki ewidencyjnej nr 265. W celu potwierdzenia ww. stanowiska Skarżący wniósł o przesłuchanie księgowej "[...]" w B., dyrektora –H. J. oraz jego zastępcy W. N. Kierownik "[...]" Biura Powiatowego ARiMR przeprowadził w dniu 29 czerwca 2009 roku rozprawę administracyjną. Podczas przeprowadzanych czynności H. J. zeznał, że Z. W. na działce ewidencyjnej nr 265 w roku 2008 użytkował rolniczo powierzchnię 26,85 ha. Świadek wskazał, że Skarżący znał granice dzierżawionej działki jeszcze przed terminem podpisania umowy dzierżawy z dnia 1 lutego 2008 roku, do której dołączona była mapa ewidencyjna dzierżawionej działki. H. J. wskazał jednocześnie, że dzierżawione powierzchnie ustalone zostały w bezpośredniej rozmowie Dyrektora A w B. ze Z. W., w styczniu 2008 roku i na podstawie tych ustaleń została zawarta umowa dzierżawy. Z. W. zeznał, że nie znał granic odniesienia dzierżawionej działki ewidencyjnej nr 265, zaś sporną jej część zaczął kosić w czerwcu 2008 roku i niedługo po tym został wycofany z prac przez pracowników A w B. Skarżący wskazał, że z ustnych ustaleń z H. J. zrozumiał, że w roku 2008 będzie dzierżawił całą działkę ewidencyjną nr 265, podobnie jak w roku 2007. Mając na uwadze powyższe zeznania i dokumenty Kierownik "[...]" Biura Powiatowego ARiMR uznał, iż Z. W. na działce ewidencyjnej nr 265 położonej w województwie "[...]", powiecie "[...]", gminie "[...]", obrębie "[...]" użytkował rolniczo powierzchnię 26,85 ha. W końcowej części uzasadnienia decyzji z dnia "[...]’ Kierownik Biura Powiatowego wskazał, że zgodnie z treścią art. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 roku, Nr 35, poz. 217, ze zm), również odmówiono beneficjentowi przyznania uzupełniających płatności bezpośrednich na rok 2008. Zgodnie bowiem z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 roku Nr 170, poz. 1051, ze zm.), rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa /JPO/ na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX" do rozporządzenia nr 1973/2004; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Organ I instancji podkreślił, iż beneficjentem płatności JPO na rok 2008 są podmioty faktycznie korzystające z gospodarstwa rolnego, stwierdzając, że znajdujące się w posiadaniu producenta rolnego grunty rolne winny być utrzymywane w dobrej kulturze rolnej. W ocenie organu skoro ustawodawca posłużył się pojęciem posiadania na gruncie wymienionej ustawy, nie definiując go jednak i nie nadając mu specyficznego dla tego postępowania znaczenia, zasadnym jest posiłkowanie się definicją ustawową posiadania zawartą w treści przepisu art. 336 Kodeksu cywilnego . Z treści dowodów przyjętych przez organ I instancji za podstawę ustalenia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, bezspornie wynika, że Skarżący nie spełniał w roku 2008 przesłanki faktycznego władztwa nad sporną częścią działki ewidencyjnej nr 265. Uprawą gruntów i zapewnieniem wymogów utrzymania ich w dobrej kulturze rolnej w tym czasie zajmowali się bowiem pracownicy A w B., dalej A.. Ponieważ w realiach rozpatrywanej sprawy to A w B. skupiał przedstawione uprzednio atrybuty posiadania, wyklucza to uznanie Skarżącego za ich posiadacza. Organ wskazał, że Z. W. nieprawidłowo wypełnił wniosek o przyznanie płatności na rok 2008 deklarując w nim działki ewidencyjne, których nie był posiadaczem. Strona o powyższym błędzie wiedziała już w czerwcu 2008 roku, kiedy to pracownicy A w B. wycofali ze spornego gruntu pracownika Z. W., jednakże mimo powyższego faktu strona nie uczyniła nic, aby poprawić błędną deklarację użytkowanych działek zawartą we wniosku o przyznanie płatności na rok 2008 z dnia 15 maja 2008 roku, w wyniku czego to jemu należy przypisać winę za niepoprawnie wypełniony wniosek. Organ I instancji stwierdził, że Skarżący nie skorygował wniosku i nie wycofał z rzeczonego dokumentu części spornej działki ewidencyjnej, w wyniku czego do wniosku Z. W. o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2008 nie ma zastosowania art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 7969/2004, zgodnie z którym obniżki i wyłączenia, przewidziane w rozdziale 1, nie mają zastosowania w przypadku gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości. Z. W. odwołał się od decyzji z dnia "[...]", podnosząc, że nieścisłości powstały w związku z tym, że nie otrzymał w terminie do 15 maja 2008 r. od A. w B. umowy dzierżawy, aneksu oraz mapki, a także stwierdził, iż zmian w ustaleniach, co do dzierżawy dokonał W. N. Odwołujący się wyjaśnił, że na początku roku 2008 udał się do Dyrektora A. w B., H. J. w celu ustalenia powierzchni dzierżawy na rok 2008, które ustalenia zostały dokonane ustnie. Z. W. podał, że w księgowości został mu przedstawiony do podpisania czysty druk umowy, zaś dokładne powierzchnie dzierżawionych gruntów miały być wpisane w późniejszym terminie. Z. W. wskazał także, że umowę dzierżawy zawartą na okres od 01 lutego 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. oraz aneks z dnia 01 maja 2008 r. otrzymał pod koniec września 2008 od następcy H. J., W. N. Dyrektor "[...]’ Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa , po rozpatrzeniu w materiału dowodowego uznał, że odwołanie Z. W. nie zasługuje na uwzględnienie, zaś dokonane przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR ustalenia stanu faktycznego i zastosowanie przepisów prawnych, należy uznać za prawidłowe, dlatego decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia "[...]". W opinii organu odwoławczego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo odmówił przyznania u Z. W., płatności do gruntów rolnych na rok 2008, opierając swoje rozstrzygnięcie na wynikach z kontroli administracyjnej wniosku oraz zeznaniach świadków oraz stron. Organ odwoławczy podniósł, że złożony przez Z. W. wniosek o przyznanie płatności na rok 2008 nie był poprawny pod względem faktycznym (co wykazały kontrole administracyjne wniosku), a sam Skarżący w toku prowadzonego postępowania nie wykazał, że nie jest winny zaistniałych nieprawidłowości, a powinien zadeklarować wyłącznie grunty rolne znajdujące się w jego posiadaniu na dzień 31 maja 2008 roku. W ocenie organu II instancji, z treści umowy dzierżawy z dnia 01 lutego 2008 roku oraz zeznań świadków, a także z wyjaśnień strony wynika, że wnioskodawca użytkował mniejszą powierzchnię działki ewidencyjnej niż przedstawiona we wniosku o przyznanie płatności na rok 2008. W przypadku zaś działki rolnej oznaczonej jako B (zadeklarowanej na dwóch działkach ewidencyjnych nr 265 - 48,40 ha oraz 24/1 - 0,90 ha), jako powierzchnię kwalifikującą się do objęcia płatnością JPO na rok 2008, organ odwoławczy uznał powierzchnię 27,75 ha (tj. dla działki ewidencyjnej nr 265 - 26,85 ha, z dla działki ewidencyjnej nr 24/1 - 0,90 ha). Powyższe pomniejszenie wynikały z zakwalifikowania do objęcia rzeczoną płatnością mniejszej powierzchni niż zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2008, tj. powierzchni 26,85 ha dla działki ewidencyjnej nr 265, która przedstawiona została w aneksie do umowy dzierżawy z dnia 01 maja 2008 roku oraz potwierdzona została w zeznaniach świadków złożonych w Biurze Powiatowym w dniu 26 czerwca 2009 roku. W końcowej części uzasadnienia Dyrektor "[...]’ Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że powierzchnia kwalifikująca się do objęcia płatnością JPO na rok 2008 wyniosła 62,13 ha. Różnica między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym wyniosła 23,28 ha. 85,41 ha - 62,13 ha = 23,28 ha [powierzchnia zadeklarowana przez wnioskodawcę do objęcia płatnością J PO na rok 2008 w ha - powierzchnia kwalifikująca się do objęcia płatnością JPO na rok 2008 w ha = różnica między obszarem zadeklarowanym do objęcia płatnością JPO na rok 2008 w ha, a powierzchnią kwalifikująca się do objęcia płatnością JPO w ha na rok 2008] Procentowe przedeklarowanie wyniosło 37,47 %. (23,28 ha : 62,13 ha) x 100% = 37,47% [(różnica między powierzchnią zadeklarowana do objęcia płatnością JPO na rok 2008 w ha, a powierzchnią stwierdzoną -62,13 ha, powierzchnia kwalifikująca się do objęcia płatnością JPO na rok 2008 w ha) x 100% = procentowe przedeklarowanie ] Biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne, zgodnie z treścią art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 roku, ze zm.),organ II instancji stwierdził, że zasadnie odmówiono Z. W. przyznania jednolitej płatności obszarowej na rok 2008. W myśl ww. przepisu prawa oraz zgodnie z definicją zawartą wart. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a wyznaczonym obszarem w rozumieniu art. 2 punkt 22 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 przekracza 30 % wyznaczonego obszaru, za przedmiotowy rok nie przyznaje się żadnej pomocy. W związku z odmową przyznania wnioskodawcy płatności JPO na rok 2008 oraz zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 roku Nr 170, poz. 1051, ze zm.), organ I instancji prawidłowo odmówił przyznania Z. W. uzupełniających płatności obszarowych na rok 2008, w świetle którego, skoro więc w roku 2008 Z. W. nie spełnił warunków do przyznania jednolitej płatności obszarowej, to w myśl ww. przepisu prawa zasadnym było odmówienie mu przyznania także płatności uzupełniających. Z. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję odwoławczą z dnia "[...]’, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa, podnosząc w uzasadnieniu skargi, że przy braku dokumentów dzierżawy zadeklarował do płatności powierzchnię gruntów, którą w ustnej umowie ustalił z Dyrektorem "[...]’, a o zaistniałej zmianie dowiedział się dopiero we wrześniu 2008 roku, kiedy otrzymał umowę dzierżawy wraz z mapami. Dlatego nie zgłosił do dopłat działki nr 263/2, a tylko działkę nr 265. W ocenie Skarżącego błędnie zastosowano w stosunku do niego art.138 ust.1 rozporządzenia Komisji WE nr 1973/2004 z dnia 29.10.2004 r. w sprawie systemów wsparcia..., albowiem odmówiono mu przyznania pomocy. W jego ocenie rolnik, który z premedytacją składa wniosek o dopłaty i dopiero kiedy powierzchnia deklarowana przekracza 30%do 50%, nie przyznaje się pomocy. Ponadto Skarżący dodał, że zadeklarował grunty, które dzierżawił na podstawie ustnej umowy z H. J., a błąd powstał bez jego winy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor "[...]" Oddziału regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji odwoławczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem. W wyniku tejże kontroli, zgodnie z art. 145 § 1 pkt a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tego rodzaju naruszeń prawa Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w niniejszej sprawie Z. W. deklarował we wniosku o płatności działki, między innymi o nr 263/2 i 265, o łącznej powierzchni 85,41 ha. Istota sporu w sprawie sprowadzała się natomiast do ustaleń w zakresie prawidłowości powierzchni gruntów zgłoszonych przez Skarżącego we wniosku z dnia 15.05.2008 roku, w sprawie przyznania płatności na 2008 rok. Podczas weryfikacji wniosku na skutek kontroli administracyjnej z dnia 12.09.2008 roku, organy stwierdziły bowiem, że Z. W. przekroczył zadeklarowane powierzchnie na działkach ewidencyjnych o nr 21 i 32/1. Skarżący został wezwany do złożenia wyjaśnień w tym zakresie, nie udzielił odpowiedzi. Ponowna kontrola administracyjna wniosku Z. W. o przyznanie płatności na rok 2008 została przeprowadzona w dniu 22 października 2008 roku i wykazała, że nastąpiło przekroczenie przez wszystkich użytkowników, zadeklarowanej powierzchni całkowitej oraz uprawnionej do objęcia jednolitą płatnością obszarową na działce ewidencyjnej nr 265. Na działce ewidencyjnej nr 265 Z. W. zadeklarował część działki rolnej oznaczonej jako B, JPO TUZ o powierzchnia 48,40 ha, przy całkowitej powierzchni ww. działki rolnej wynoszącej 49,30 ha, zaś Zakład A. zadeklarował do płatności na 2008 rok, na działce o numerze 265, grunty rolne o łącznej powierzchni 42,36 ha. W związku z zaistniałą sytuacją do Skarżącego organ wysłał ponowne wezwanie do złożenia wyjaśnień, którego on odebrał. Wobec braku wyjaśnień producenta rolnego w przedmiotowym zakresie, dla ustalenia faktycznego użytkownika gruntów rolnych położonych na spornej działce ewidencyjnej nr 265, uwzględniono wyjaśnienia złożone w dniu 23 września 2008 roku przez reprezentanta A., W. N., który potwierdził użytkowanie rolnicze na działce ewidencyjnej nr 265 na powierzchni 42,36 ha. Ponadto W. N. przedłożył organowi I instancji umowę dzierżawy z dnia 01 lutego 2008 r. wraz aneksem z dnia 01 maja 2008 roku oraz załącznikami, z której wynikało, iż Z. W. jest dzierżawcą gruntów A. o powierzchni 26,85 ha na działce ewidencyjnej nr 265, w związku z czym nie mógł zadeklarować na tej działce większej powierzchni. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w decyzji z dnia "[...]’ podkreślił, że powierzchnię działek ustalono na podstawie zgromadzonych w systemie ZSZiK warstw wektorowych i rastrowych, które jako dane z GIS są jednym ze środków weryfikacji błędów kontroli administracyjnej. Analiza akt administracyjnych prowadzi do wniosku, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy na podstawie wyczerpująco zebranego materiału dowodowego i przeprowadziły jego pełną analizę, dając wiarę dokumentom dzierżawy gruntów przez Skarżącego od A. w B. na działce nr 265. Jednocześnie organy nie kwestionowały faktu posiadania przez Skarżącego tej działki i przyjęły, że użytkował on obszar 26,85 ha, a nie jak zadeklarował do płatności Skarżący 49,30 ha. Pomimo takiego stanu rzeczy, Skarżący nie zmienił jednak deklaracji w zakresie oznaczenia zgłoszonych do płatności działek rolnych, będąc dwukrotnie wzywany przez organ I instancji do wyjaśnienia tych różnic na działce nr 265. W konsekwencji organy prawidłowo wykluczyły powierzchnię 22,45 ha z działki nr 265, z obszarów kwalifikujących się do płatności. Należy bowiem zwrócić uwagę, że stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051) przyznanie płatności do gruntów rolnych następuje na wniosek producenta rolnego, a więc w oparciu o dane zadeklarowane we wniosku, które powinny być poprawne pod względem faktycznym i prawnym. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE L Nr 141 z 30.04.2004 r. str. 18 ze zm.) treść pojedynczego wniosku o przyznanie płatności powinna zawierać wszystkie informacje niezbędne do ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, w tym m.in. szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych znajdujących się w gospodarstwie. Powyższe oznacza wymóg deklarowania działek rolnych zgodnie z ich aktualnymi oznaczeniami ewidencyjnymi, a także powierzchnię oraz sposoby wykorzystania działek co znajduje wyraz również w treści z treści formularza wniosku o płatności. Wynika to również z § 3 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 44, poz. 269), stosownie do którego wnioski o przyznanie płatności zawierają również oświadczenia o powierzchni działek ewidencyjnych, obejmujące w szczególności dane z ewidencji gruntów i budynków: nazwę obrębu ewidencyjnego, numer obrębu ewidencyjnego, numer arkusza mapy, numer działki ewidencyjnej i powierzchnię całkowitą działki ewidencyjnej. Organy administracji nie mogą zatem z urzędu uwzględnić działek nie zadeklarowanych we wniosku, co w niniejszej sprawie oznacza, że organy nie mogły przyznać płatności do działek nie zgłoszonych, np.263/2, pomimo niekwestionowania faktu ich rolniczego wykorzystywania przez Skarżącego, ponieważ ta działki nie została przez niego zgłoszone do płatności. Skoro zaś Skarżący pomimo ujawnionych przez organy nieprawidłowości w oznaczeniu ewidencyjnym działek, podtrzymał pierwotną deklarację powierzchni działki nr 265, powyższe musiało skutkować wykluczeniem powierzchni 22,45 ha z płatności jako działki której Skarżący nie posiadał, a w konsekwencji odmową przyznania płatności na rok 2008 z uwagi na to, że wyliczona procentowa różnica między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną w wyniku kontroli administracyjnej przekraczała 30 % zgodnie z art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach go rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE L Nr 345 z 20.11.2004 r. str. 1 ze zm.) – w przypadku jednolitej płatności obszarowej oraz na podstawie art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004. Skutkiem zaś braku podstaw do przyznania jednolitej płatności obszarowej musiała być również odmowa przyznania płatności zwierzęcej stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W ocenie Sądu, bezzasadne powoływał się Skarżący na ustalenia ustne w sprawie dzierżawy działki nr 265 od A., kiedy treść umowy dzierżawy odbiegała od stwierdzeń Skarżącego, w zakresie wielkości użytkowanej działki w 2008 roku. Pozostałe powołane w skardze okoliczności ustnych ustaleń dzierżawy na 2008 rok, w świetle dowodów wynikających z rozprawy administracyjnej , podobnie jak inne dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych, również dowodzą, że Skarżący nieprawidłowo zadeklarował powierzchnię gruntów we wniosku o płatności na 2008 rok. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych, w ocenie Sądu materiał dowodowy został wyczerpująco zebrany, dogłębnie przeanalizowany i prawidłowo ustalono stan faktyczny, stąd zaskarżona decyzja nie narusza prawa procesowego i materialnego. Mając powyższe na uwadze, należało oddalić skargę jako bezzasadną, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku zgodnie z art. 250 powyższej ustawy w zw. z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).