I SA/Ol 500/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku S. B. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji S. B. w związku z wniesioną skargą z dnia 22 czerwca 2009 r. na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości decyzji objętej skargą. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż wniosek jest zasadny z uwagi na realne niebezpieczeństwo zagrożenia egzystencji skarżącego i jego rodziny tj., żony i dwóch córek. Wskazał, iż prowadzona przez niego działalność stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny, a wdrożone postępowanie egzekucyjne, polegające m.in. na egzekucji z rachunku bankowego uniemożliwia skarżącemu prowadzenie działalności zarobkowej. Dodał, że nie posiada majątku pozwalającego na szybką spłatę zadłużenia. Podniósł, iż na spłatę zaległości podatkowych zaciągnął już kredyt bankowy. Skarżący podkreślił, iż aktualnie spłaca kredyt, utrzymuje rodzinę jako jedyny żywiciel i stara się w miarę realnych możliwości wywiązywać się z obowiązku zapłaty zaległego podatku. Dodatkowo argumentując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, skarżący wskazał na stan zdrowia, który ogranicza możliwości zarobkowe. Przebyte dwie operacje kręgosłupa uniemożliwiają wykonywanie niektórych robót, co znacznie utrudnia pozyskanie zleceń zarobkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanego przepisu wynika, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazując na ukształtowane na gruncie powołanego przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W kontekście powyższych uwag, zdaniem Sądu, należy podzielić stanowisko skarżącego, iż natychmiastowe wykonanie decyzji może spowodować znaczną dla nich szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Z treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wynika, iż skarżący prowadzi działalność zarobkową, której likwidacja pozbawi źródła utrzymania skarżącego i jego rodziny. Aktualnie sytuacja majątkowa skarżącego pogorszyła się, z uwagi na prowadzoną z jego rachunku bankowego egzekucję, konieczność spłaty kredytu, oraz kłopoty ze zdrowiem. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż z prowadzonej przez skarżącego działalności utrzymuje się cała rodzina. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd uznał zatem, że konieczność zapłaty zobowiązania podatkowego w wysokości 44.146,00 zł przez skarżącego w chwili obecnej mogłaby spowodować likwidację prowadzonej działalności. Mając powyższe na uwadze, uznając iż na obecnym etapie postępowania wykonanie decyzji mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodować trudne do odwrócenia skutki, na mocy przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.