I SA/Ol 505/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. i K. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, zobowiązania w podatku akcyzowym oraz podatku od towarów i usług w związku z niedopełnieniem obowiązków wynikających z procedury odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła p o s t a n a w i a: odrzucić skargę J. C. Adresatem wymienionej w sentencji decyzji Dyrektora Izby Celnej w O. z 28 października 2005r. jest K. C. Stosownie do art.50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 z p. zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny .... Powyższe sformułowanie oznacza, że ustawa przy określaniu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi odsyła do pojęcia strony, które związane jest z załatwieniem sprawy w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny musi mieć oparcie w obowiązujących przepisach prawa materialnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zostało utrwalone stanowisko, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z obowiązku. Nie może zatem wnieść skargi osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym jako strona tego postępowania. Natomiast zarzut, że stroną postępowania powinna być inna osoba niż adresat decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia może ponosić tylko ten skarżący, który został uznany przez organ za stronę postępowania. J. C. nie jest adresatem zaskarżonej decyzji, zatem nie ma przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w rozumieniu art.32 p.p.s.a. Wobec powyższego jego skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art.58 § 3 w związku z art.58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.