I SA/Ol 510/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. R. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz adwokata R. R. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji kwotę 240 zł (dwustu czterdziestu złotych) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (pięćdziesięciu pięciu zł 20/100 gr) WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącemu Z. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (k.158). Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w Olsztynie wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – adwokata R. R. (k.169). W dniu 22 grudnia 2016r. aplikant adwokacki M. G., występujący z upoważnienia udzielonego przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu adwokata R. R., wykonał fotokopie akt sprawy. W dniu 12 stycznia 2017r. do tut. Sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącego popierające wniesioną przez niego skargę. Następnie w dniu 18 stycznia 2017r. adwokat R. R. reprezentował skarżącego na rozprawie i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 18 stycznia 2017r., w którym oddalił skargę Z. K., nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Wniosek podlega uwzględnieniu. Stosownie do art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz.1714). Zgodnie jednak z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przepisami stosowanymi przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 3 października 2016r. były przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801) – dalej jako rozporządzenie z 2015r., obowiązujące od dnia 1 stycznia 2016r. zawierające również przepisy przejściowe dotyczące stosowania przepisów dotychczasowych. W niniejszej sprawie postępowanie sądowe w I instancji, za czynności w którym pełnomocnik ubiega się o wynagrodzenie, wszczęte zostało przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia z dnia 2015r. tj. przed dniem 1 stycznia 2016r. (skarga inicjująca to postępowanie została wniesiona w dniu 17 lipca 2015r.). Skoro zatem postępowanie sądowe w I instancji rozpoczęło się przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia z 2015r i nie zostało zakończone przed tym dniem do przyznania kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej zastosowanie znajduje uprzednio obowiązujący w tym zakresie akt tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwany następnie Rozporządzeniem z 2002r. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2002 r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 Rozporządzenia z 2002 r.). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit c Rozporządzenia z 2002r. Stosownie do jego treści stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w tzw. "innej sprawie", wynosi 240 zł. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, iż wyznaczonemu adwokatowi należne jest wynagrodzenie w kwocie 240 zł netto. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 Rozporządzenia z 2002r. należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł. Z podanych przyczyn, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.