I SA/Ol 513/11

Dnia 23 września 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 23 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie niedopuszczalności wniesionego zażalenia postanawia : 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A.J.B. w dniu 14 lipca 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" stwierdzające niedopuszczalność zażalenia od postanowienia tego organu z dnia "[...]" o zawieszeniu postępowania podatkowego w sprawie odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2007 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej poinformował Sąd, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", uwzględniając w całości zarzuty skargi, uchylił zaskarżone postanowienie. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Powoduje ono bowiem, że przedmiot sporu pomiędzy stronami przestaje istnieć. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. W przedmiotowej sprawie w dniu 8 sierpnia 2011 r. wpłynęło do Sądu wydane na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" uchylające zaskarżone postanowienie. Postanowienie to, będąc nowym rozstrzygnięciem w sprawie administracyjnej, uwzględnia skargę strony w ramach autokontroli i zawiera pouczenie o możliwości zaskarżenia go do Sądu. Tym samym należy uznać, że prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe. W takim stanie rzeczy, na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Kierując się natomiast dyspozycją art. 201 § 1 w zw. art. 205 § 1 p.p.s.a., a także § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153.), w punkcie 2 sentencji zasądzono na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Skarbowej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 357 zł (240 zł – wynagrodzenie pełnomocnika + 100 zł – wpis sądowy od skargi + 17 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa).