I SA/Ol 514/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia 21 lipca 2015 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2014 r. postanawia: umorzyć postępowanie z wymienionego wyżej wniosku o przyznanie prawa pomocy WSA/post.1 - sentencja postanowienia I SA/Ol 514/14 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 25 września 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 414/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M. A. (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2014 r. Skarżący wnioskiem z dnia 12 maja 2015 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2015 r. o sygn. akt I SA/Ol 514/14 Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 7 lipca 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w O. poinformowała Sąd o wyznaczeniu pełnomocnika adwokata Ł. G. Pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem procesowym z dnia 21 lipca 2015 r. (sprecyzowanym pismem z dnia 9 września 2015 r.) skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem pełnomocnika o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Podniósł, że wyrażona przez pełnomocnika opinia uniemożliwia skarżącemu dochodzenie swoich praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Treść wydanego wówczas rozstrzygnięcia odpowiadała żądaniu strony. Aktualnie skarżący wniósł o ustanowienie innego pełnomocnika w ramach prawa pomocy z uwagi na odmowę sporządzenia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego dotychczas pełnomocnika Zgodnie z treścią art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy (w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Z kolei o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, o czym stanowi art. 253 p.p.s.a.. Z powyższych unormowań wynika, że rolą Sądu jest orzekanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wystąpienie do właściwej korporacji zawodowej o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Natomiast o wskazaniu konkretnej osoby jako pełnomocnika decyduje wyłącznie właściwa korporacja zawodowa, która może również dokonać ewentualnej zmiany pełnomocnika. Sąd nie ma natomiast wpływu na decyzję organu samorządu adwokackiego w zakresie wyznaczenia kolejnego pełnomocnika. Z uwagi na to, iż jak wynika z akt sprawy, przyznane postanowieniem z dnia 15 czerwca 2015 r. prawo pomocy w zakresie częściowym nie zostało cofnięte, zgłoszenie przez stronę ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata skutkuje wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania. Sprawa prawa pomocy została już bowiem rozstrzygnięta, a zatem kolejny wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy (p. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006). Skarżący może natomiast zwrócić się do właściwej rady adwokackiej o wyznaczenie nowego adwokata, gdyż konkretyzacja przyznanego w tym zakresie prawa należy do właściwej korporacji zawodowej. W świetle powyższego niniejszy wniosek uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało umorzyć.