I SA/Ol 515/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi B.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r. postanawia: 1/ odrzucić skargę, 2/ zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy uiszczony w kwocie 299,75 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dziewięć złotych 75/100). B.C, reprezentowana przez adwokata P.S., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r.. Przekazując skargę sądowi wraz z aktami sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania. Organ wskazał, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił w całości żądanie strony wyrażone w skardze, przez wydanie w dniu 18 czerwca 2014r. decyzji nr "[...]", którą dołączono do odpowiedzi na skargę. Strona skarżąca wpłaciła na rachunek bankowy tut. Sądu kwotę 299,75 zł tytułem wpisu od skargi. W związku z tym, że wpis od skargi wynosi w niniejszej sprawie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), Sąd wezwał stronę przy piśmie z dnia 26 czerwca 2014r. do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia, kwoty 200,25 zł tytułem uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie wpisu sądowego w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 3 lipca 2014r. (karta nr 23 akt sądowych). W terminie zakreślonym do wykonania wezwania pełnomocnik skarżącej złożył pismo procesowe z 4 lipca 2014r., w treści którego cofnął skargę. Wpis sądowy nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne może być zainicjowane i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Za skutecznie wniesioną należy uznać skargę spełniającą wymogi określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", lub taką, której braki formalne i fiskalne zostały przez stronę skarżącą uzupełnione w zakreślonym przez Sąd terminie. W przedmiotowej sprawie nie został uiszczony należny wpis od skargi w kwocie 500 zł. Stosownie do art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że m.in. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Termin do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie upłynął bezskutecznie w dniu 10 lipca 2014r.. Ponieważ mimo wezwania należny wpis od skargi nie został uiszczony, to skargę należało odrzucić na mocy art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.. Natomiast odnosząc się wniosku organu o umorzenie postępowania oraz oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi Sąd wyjaśnia, że wobec treści przedstawionego wyżej art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków procesowych. Oznacza to, że przed uzupełnieniem braku fiskalnego sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków stron, z pismem cofającym skargę oraz zawierającym wniosek o umorzenie postępowania włącznie pomimo, że to strona jest gospodarzem sporu. Stanowisko takie przyjęto w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jeszcze na tle analogicznego unormowania zawartego w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1967r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. nr 9, poz. 88 ze zm.) i jest ono aprobowane przez doktrynę (vide: postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207, s. 460 z glosą J. P. Tarno; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606). Nie jest również dopuszczalne wydanie przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. w przypadku skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych, bez uprzedniego uiszczenia przez skarżącego należnego wpisu od skargi (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. Hauser R., Wierzbowski M., Wyd. C. H. Beck, Warszawa 2013, 2. wydanie, s. 783 i wyrok z dnia 16 września 2005r., sygn. akt FSK 2174/04, dostępne w Internecie pod adresem Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W tej sytuacji, z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia wpisu od skargi Sąd, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., nie był uprawniony do oceny dopuszczalności cofnięcia przez stronę skarżącą skargi, jak też wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Odrzucając skargę należało także, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony przez nią wpis w kwocie 299,75 zł. Sąd orzekł w tym zakresie w pkt 2 sentencji postanowienia.