I SA/Ol 52/10

PostanowienieWSA w Olsztynie2010-03-16

Skład orzekający: Andrzej Błesiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy urlop wypoczynkowy pełnomocnika strony skarżącej, połączony z błędnym zrozumieniem wezwania sądu, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony, ponieważ pełnomocnik nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Urlop wypoczynkowy oraz błędne zrozumienie wezwania sądu nie stanowią okoliczności niezależnych od strony, którym nie można zapobiec mimo dołożenia należytej staranności. Pełnomocnik powinien zapewnić prawidłowe funkcjonowanie kancelarii podczas swojej nieobecności.
Stan faktyczny
Pełnomocnik Spółki A złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych, w tym do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony. Pełnomocnik nie dołączył wymaganego dokumentu, twierdząc, że nie jest zarejestrowany w KRS i błędnie zrozumiał wezwanie. Sąd odrzucił skargę. Pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu, powołując się na urlop wypoczynkowy i trudne warunki wykonania zarządzenia. Sąd odmówił przywrócenia terminu.
Rozstrzygnięcie
Postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Skargą z dnia "[...]" Spółka A, reprezentowana przez pełnomocnika doradcę podatkowego, zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług. Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2010r. pełnomocnik strony skarżącej wezwana została do uiszczenia wpisu, złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia oryginału dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu) lub jego odpisu poświadczonego za zgodność przez uprawnioną do tego osobę, pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni. W wyznaczonym terminie pełnomocnik przesłała poświadczony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa oraz uiściła należny wpis sądowy. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniesioną skargę z uwagi na nie usunięcie w wyznaczonym terminie braku formalnego w postaci złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. W dniu 9 marca 2010r. wpłynął do sądu wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wraz z poświadczonym za zgodność odpisem z KRS. W uzasadnieniu złożonego wniosku pełnomocnik podała, że w okresie od 1 do 10 lutego 2010r. była na urlopie wypoczynkowym i przebywała poza miejscem pracy. Wykonanie zarządzenia sądu do uzupełnienia braków formalnych następowało w trudnych dla niej warunkach i dlatego zrozumiała je jako skierowane do jej osoby. W związku z tym, że nie jest zarejestrowaną w KRS nie dołączyła wyciągu i przyjęła, że zarządzenie sądu zostało przez nią wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu winno być wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Sąd ustalił, że wniosek o przywrócenie uchybionego terminu wniesiony został w przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie. Postanowienie o odrzuceniu skargi z przyczyny braku złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 1 marca 2010r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został nadany na poczcie w dniu 8 marca 2010r. Brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Zgodnie zaś z utrwaloną linią orzecznictwa uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, bowiem były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Należy podkreślić, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności. Konsekwencje działania lub zaniechania pełnomocnika w dokonaniu czynności procesowych ponosi strona. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doszło do uchybienia terminu. Konieczne więc stało się rozważenie, czy argumenty podnoszone przez pełnomocnika skarżącej uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony (pełnomocnika strony) do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona (pełnomocnik strony) dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W konsekwencji o braku winy można mówić, gdy strona (jej pełnomocnik) uchybiła terminowi z powodu przeszkody, której nie mogła usunąć. W analizowanej sprawie okoliczność taka jednak nie zachodzi. Wskazać bowiem należy, że złożenie skargi przez spółkę powinno wiązać się ze świadomością strony, a przede wszystkim jej pełnomocnika, że konieczne jest dołączenie do skargi, jako pisma inicjującego postępowanie sądowoadministracyjne, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Nie jest to tym samym okoliczność nieprzewidywalna na tym etapie postępowania. Przede wszystkim zaś nie jest to okoliczność nie do przezwyciężenia. Złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej jest bowiem typową czynnością procesową, która nie wymaga szczególnego wysiłku. Tym bardziej dziwi zawarte w uzasadnieniu złożonego wniosku o przywrócenie terminu uzasadnienie pełnomocnika strony skarżącej, iż uznała wezwanie jako skierowane do jej osoby i w związku z tym, że nie jest zarejestrowana w KRS nie dołączyła wyciągu uznając, że zarządzenie sądu zostało przez nią wykonane. Za przyczynę uprawdopodobniająca brak winy nie może zostać uznany również fakt przebywania w tym czasie pełnomocnika na urlopie wypoczynkowym ze względu na zły stan zdrowia, poza miejscem pacy. Pełnomocnik wykonuje swoje funkcje zawodowo i odpłatnie i winien na czas swojej nieobecności tak zorganizować pracę, aby prowadzona przez nią kancelaria mogła w tym czasie prawidłowo funkcjonować. Reasumując powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdza, iż wnioskodawczyni – reprezentowana przez pełnomocnika - nie podała żadnych przyczyn, które uprawdopodobniłyby, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy . Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło