I SA/Ol 529/19

PostanowienieWSA w Olsztynie2019-11-07

Skład orzekający: Przemysław Krzykowski, Jolanta Strumiłło, Katarzyna Górska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zasadne jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, któremu skierowano pytanie prejudycjalne dotyczące zgodności krajowego przepisu nakładającego dodatkowe zobowiązanie podatkowe z prawem unijnym?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, któremu skierowano pytanie prejudycjalne. Kwestia prejudycjalna dotyczyła zgodności krajowego przepisu nakładającego dodatkowe zobowiązanie podatkowe z prawem unijnym, co miało bezpośredni wpływ na możliwość ustalenia takiego zobowiązania w rozpoznawanej sprawie. Zawieszenie postępowania było uzasadnione celowością i ekonomiką procesową.
Stan faktyczny
Spółka A wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego VAT za marzec 2018 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w VAT. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów ustawy o VAT, twierdząc, że nieprawidłowości w rozliczeniu VAT wynikały z błędów rachunkowych, a nie z przyczyn uzasadniających nałożenie dodatkowego zobowiązania. Spółka zawnioskowała o zawieszenie postępowania ze względu na skierowanie przez inny WSA pytania prejudycjalnego do TSUE w sprawie o zbliżonym stanie faktycznym.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Strumiłło, asesor WSA Katarzyna Górska (sprawozdawca), Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Rząp, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 7 listopada 2019r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektor Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2018r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w sprawie. Spółka A z siedzibą w E (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie umorzenia postępowania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec 2018 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2018 r. w wysokości "[...]" zł, stanowiącej 20% kwoty "[...]" zł zadeklarowanego zawyżonego zwrotu różnicy podatku od towarów i usług. Istotą zaskarżonego rozstrzygnięcia jest ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art.112b ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm., dalej: "ustawa VAT") tj. w sytuacji, gdy Skarżąca uwzględniła ujawnione w toku kontroli podatkowej nieprawidłowości, składając korekty deklaracji VAT-7. W skardze zarzucono naruszenie art.112b ust.1 pkt 1 lit.b, art.112b ust.2 pkt 1 oraz art.112b ust.3 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług poprzez przyjęcie, że nieprawidłowości powstałe w rozliczeniu VAT Skarżącej za marzec 2018 r. nie mają charakteru błędu rachunkowego popełnionego w deklaracji, co skutkowało ustaleniem dodatkowego zobowiązania podatkowego w VAT w związku z zawyżeniem zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym. Zaś według Skarżącej błędne wykazanie wartości w rejestrze importu usług i, w rezultacie, w deklaracji VAT było spowodowane zastosowaniem niewłaściwej formuły w arkuszu kalkulacyjnym Excel, a zatem wynikało z błędów rachunkowych oraz oczywistych omyłek, co wyklucza ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego. Skarżąca pismem z dnia "[...]"r. zawnioskowała o zawieszenie postępowania w uwagi na skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pytania prejudycjalnego w sprawie I SA/Wr 448/19, w zbliżonym stanie faktycznym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art.125 §1pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "ppsa"), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Możliwe jest zatem zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sądowi wiadome jest z urzędu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie o sygnaturze I SA/Wr 448/19 wydał w dniu 3 października 2019 r. postanowienie (Baza CBOIS) o skierowaniu na podstawie art.267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012r. Nr C 326 s. 1 i nast.) do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego dotyczącego wykładni przepisów prawa unijnego w następującym brzmieniu: Czy dodatkowe zobowiązanie podatkowe, takie jak przewidziane w treści art.112b ust.2 ustawy VAT, jest zgodne z przepisami dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r. Nr L 347 s.1 ze zm.), a w szczególności art.2, art.250, art.273) oraz art.4 ust.3 Traktatu o Unii Europejskiej, art.325 TFUE i zasadą proporcjonalności? W ocenie Sądu przedstawiona kwestia prejudycjalna może mieć bezpośredni wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy, gdyż dotyczy okoliczności zasadniczej z punktu widzenia rozpatrywanej sprawy, tj. możliwości ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego. Mając na względzie celowość postępowania oraz zasadę ekonomiki procesowej, Sąd uznał, że zasadne jest zawieszenie postępowania w sprawie. Dlatego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło