I SA/Ol 532/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R.A. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz adwokata R.A z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (dwustu czterdziestu złotych) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (pięćdziesięciu pięciu zł 20/100 gr), WSA/post.1- sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przyznał skarżącemu Z.R. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Izba Adwokacka w Olsztynie wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata R.A. W dniu 22 października 2016r. aplikant adwokacki D.P. działając z upoważnienia adwokata R.A., wykonał fotokopie akt sprawy (k. 50). Następnie w dniu 20 grudnia 2016r. upoważniony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu aplikant adwokacki reprezentował skarżącego na rozprawie i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części (k.59). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 20 grudnia 2016r., w którym oddalił skargę, nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata. Zgodnie z art. 250 § 1 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 1 listopada 2016r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714, dalej: Rozporządzenie z 2016 r.) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801 – dalej powoływane jako Rozporządzenie z 2015r.) przestało obowiązywać. Jednakże zgodnie z § 22 Rozporządzenia z 2016r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Powyższe oznacza, że w warunkach niniejszej sprawy – wszczętej (skargą z dnia 7 czerwca 2016r.) i zakończonej (rozstrzygnięcie WSA w Olsztynie z dnia 20 grudnia 2016r.) zastosowanie znaleźć powinny - przepisy dotychczasowe, zawarte w Rozporządzeniu z 2015r. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia z 2015r. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłata maksymalna w innej sprawie (w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna) wynosi 480 zł. Zgodnie z § 4 ust. 1 Rozporządzenia z 2015 r. opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Jednak zgodnie z dyspozycją § 4 ust. 2 Rozporządzenia z 2015r. ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W rozpoznawanej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 Rozporządzenia z 2015r., mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia z 2015r., czyli ½ opłaty wynoszącej 480 zł, co stanowi kwotę 240 zł. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 Rozporządzenia z 2015r. należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł. Na zakończenie należy wyjaśnić, że aplikant adwokacki D.P., składając określone oświadczenia woli w niniejszej sprawie, działał z upoważnienia pełnomocnika ustanowionego z urzędu adwokata R.A.. W tej sytuacji wnioski procesowe składane przez aplikanta adwokackiego należy uznać za wnioski procesowe pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Jak wynika z akt sprawy, aplikant adwokacki działający z upoważnienia pełnomocnika ustanowionego z urzędu w dniu 22 października 2016 r. stawił się w Sądzie i zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 20 grudnia 2016 r. reprezentował skarżącego na rozprawie. Są to czynności typowe, związane z prawidłową realizacją obowiązków pełnomocnika z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 Rozporządzenia z 2015 r. oraz w związku z § 22 Rozporządzenia z 2016 r., postanowiono jak w sentencji.