I SA/Ol 534/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uchylenia decyzji o przyznaniu pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej postanawia : odrzucić skargę. Skargą nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 28 listopada 2008r. (data stempla pocztowego) B. M., reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uchylenia decyzji o przyznaniu pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej. Zgodnie z treścią art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a.) wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Sposób określenia w zdaniu pierwszym art. 231 p.p.s.a. spraw, w których pobiera się wpis stosunkowy, stanowi znaczne uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi nie są bowiem należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2006, s. 529). Uznaje się, mając na uwadze regulację zawartą w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, dalej cyt. jako rozporządzenie), iż ustawodawca miał na myśli sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności obejmujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że spór pomiędzy stronami nie sprowadza się do zakwestionowania konkretnej należności pieniężnej, gdyż zaskarżone postanowienie wydane zostało w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Tym samym meritum sprawy stanowi kwestia, czy skarżący wniósł w przewidzianym przez art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) terminie - odwołanie do właściwego organu odwoławczego w sprawie uchylenia decyzji o przyznaniu pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej. Spór nie dotyczy więc ustalenia kwoty samej pomocy finansowej z tytułu jak wyżej, jej zmniejszenia, czy odmowy przyznania. Przedmiotem zaskarżenia jest kwestia stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w tym przedmiocie, którą organ rozstrzyga w formie postanowienie (art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego). Dlatego też stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie właściwy jest wpis stały, ustalony w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym bez względu na przedmiot sprawy zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł. Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Tym samym pełnomocnik będący radcą prawnym wnosząc do sądu w imieniu skarżącego skargę powinien uiścić należny wpis stały bez wezwania. Jeżeli tego nie uczyni, skarga podlega odrzuceniu. Na marginesie nadmienić należy, że § 5 ust. 2 rozporządzenia, dający podstawę do wezwania radcy prawnego do uiszczenia wpisu stałego od skargi, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 został uznany za niezgodny z art. 221 p.p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP (Dz. U. z dnia 17 marca 2006r. Nr 45, poz. 322) i utracił moc z dniem 17 marca 2006 r. Z przedstawionych względów zgodnie z art. 221 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.