I SA/Ol 540/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie D.P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu podniósł, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podyktowany jest trudną sytuacją materialną. Podkreślił, że nie posiada stałej pracy, a dorywcze zajęcia pozwalają jedynie na zapewnienie podstawowych potrzeb egzystencjalnych jego 4 – osobowej rodziny. Wskazał, że na skutek zajęcia rachunków bankowych pozostał bez środków do życia. Z uwagi na powyższe, w ocenie wnioskodawcy, wykonanie zaskarżonej decyzji przyniesie negatywne i nieodwracalne skutki tak dla niego, jak i dla jego małoletnich dzieci. Do wniosku skarżący dołączył wydruki z czterech rachunków bankowych prowadzonych przez Bank A, z których wynikało, że na każdym z rachunków dokonano 8 blokad w łącznych kwotach: 1.020 zł (na trzech rachunkach) i 1.157,67 zł (na jednym rachunku). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem powołanych w tym przepisie przesłanek. Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w orzecznictwie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). W świetle powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania jest zasadne. Strona obowiązana jest zatem do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (p. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, Lex nr 468877). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony. Wskazując na zagrożenie egzystencji na skutek dokonanych w toku postępowania egzekucyjnego zajęć rachunków bankowych, skarżący ograniczył się wyłącznie do przedłożenia wyciągów z tych rachunków, w świetle których dokonano zajęć kwot: 1.020 zł (na trzech rachunkach) i 1.157,67 zł (na jednym rachunku). Tymczasem uwzględniając wysokość kwot będących przedmiotem zajęć egzekucyjnych, jak również mając na uwadze wysokość należności określonych zaskarżoną decyzją (1.722 zł), które obiektywnie nie są znacznymi kwotami, trudno jedynie w oparciu o tę podstawę (bez znajomości szczegółowej sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego) wywodzić, że w przypadku skarżącego wykonanie decyzji może prowadzić do znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Danych odnośnie swej sytuacji majątkowej, w szczególności twierdzeń o braku stałego źródła utrzymania, strona nie uprawdopodobniła. Brak danych co do tej istotnej okoliczności uniemożliwiał zatem Sądowi dokonanie oceny, że na skutek zajęć rachunków bankowych w sprawie wystąpiły przesłanki zagrożenia egzystencji wnioskodawcy i jego rodziny. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego nie naprawiłoby (p. post. NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 450/09, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Konieczność zapłaty należności celnych i podatkowych, oraz związane z tym uszczuplenie majątku skarżącego, jest zwykłym następstwem wydania decyzji określającej te należności. W związku z tym sam fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie stanowi automatycznej podstawy wstrzymania wykonania decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku wymaga zatem od wnioskodawcy uprawdopodobnienia, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami, czego jednakże w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.