I SA/Ol 541/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w sprawie określenia T.K. zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj 2004 r. Na powyższą decyzję skarżący złożył w dniu 31 sierpnia 2007 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że decyzję tę w dniu 5 maja 2007 r. odebrała jego siostra, jednakże nie przekazała mu jej ani też nie poinformowała o fakcie doręczenia decyzji. W dniu 4 lipca 2007 r. skarżący został wezwany do urzędu pocztowego w celu potwierdzenia podpisu złożonego przez siostrę na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji na skutek złożonej przez Dyrektora Izby Skarbowej reklamacji. Powziął wówczas wiadomość o wydaniu decyzji, jednakże z uwagi na stan zdrowia nie mógł podjąć stosownych kroków w celu obrony swoich praw. Wskazał bowiem, iż cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową, zwaną też psychozą maniakalno – depresyjną, która objawia się na przemian stanami manii i depresji. Od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 29 sierpnia 2007 r. w związku z nasileniem objawów choroby skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim. Ze względu na stan, w jakim się znajdował, nie mógł skutecznie zadbać o swoje sprawy. Podniósł, że należy uznać, iż przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi na decyzję organu II instancji ustały dnia 30 sierpnia 2007 r., a zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został zachowany. Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący stwierdził, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, bowiem nie może ponieść negatywnych konsekwencji tego, że siostra nie przekazała mu przesyłki pocztowej. Wskazał także na chorobę jako okoliczność przemawiającą za brakiem winy w uchybieniu terminu po jego stronie. Do wniosku załączył kserokopie zwolnień lekarskich. W odpowiedzi z dnia 29 października 2007 r. na wezwanie Sądu z dnia 22 października 2007 r. skarżący wyjaśnił, iż jest pewien, że przesyłki nie odebrał w maju. Ponadto dodał, że w tym czasie praktycznie nie przebywał pod adresem miejsca stałego zameldowania. Stwierdził, iż w dniu 4 lipca 2007 r. w urzędzie pocztowym okazano mu zwrotne potwierdzenie odbioru z podpisem siostry, prosząc o podpisanie duplikatu, przez co zrozumiał, iż ma dokonać potwierdzenia odbioru przesyłki przez siostrę w maju 2007 r. Nadto skarżący podniósł, iż po doręczeniu mu wezwania Sądu udał się do urzędu pocztowego, gdzie wyjaśniono mu, że poczta nie dysponuje już odpowiednimi dokumentami, ale z jej zapisów wynika to, co wywodzi skarżący. Pismem z dnia 13 listopada 2007 r. Centrum Usług Pocztowych Oddział Regionalny Przedstawicielstwo Operacyjne poinformowało, iż przesyłka nr "[...]" nadana w dniu 4 maja 2007 r. na adres T.K. została mu doręczona osobiście w dniu 7 maja 2007 r. Odbiór przedmiotowej przesyłki adresat potwierdził w karcie doręczeń oraz na potwierdzeniu odbioru. Oryginał karty doręczeń znajduje się w placówce pocztowej, która doręczała przedmiotową przesyłkę. T.K. wzywany był do urzędu pocztowego w dniu 6 czerwca 2007 r. po wpłynięciu reklamacji złożonej przez Izbę Skarbową. Nie był wzywany w dniu 4 lipca 2007 r. Duplikat potwierdzenia odbioru został sporządzony po złożeniu reklamacji. Pismo reklamacyjne, jak i duplikat potwierdzenia odbioru, zostały podpisane przez skarżącego w dniu 11 czerwca 2007 r. Ponadto siostra skarżącego nie mogła odebrać przesyłki w dniu 5 maja 2007 r. tj. w sobotę – dniu wolnym od pracy. W załączeniu przesłano kserokopię fragmentu karty doręczeń przesyłek poleconych, z której wynika, iż przesyłka została odebrana w dniu 7 maja 2007 r. osobiście przez skarżącego, co poświadczył swoim podpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od dwóch przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu, przy czym niezachowanie pierwszej z przesłanek stosownie do art. 88 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem wniosku, drugiej z nich – na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. – odmową przywrócenia terminu. W rozpoznawanej sprawie we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona podniosła, iż powzięła wiadomość o fakcie wydania decyzji drugoinstancyjnej w dniu 4 lipca 2007 r. oraz wskazała na istniejące w okresie od dnia 1 lipca do dnia 29 sierpnia 2007 r. przeszkody uniemożliwiające jej wniesienie skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zaś wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła w dniu 31 sierpnia 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Z zebranego materiału wynika jednak, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu osobiście w dniu 7 maja 2007 r., co poświadczył własnoręcznym podpisem. Twierdzenie skarżącego, iż o fakcie wydania decyzji dowiedział się dopiero w dniu 4 lipca 2007 r. oraz zaprzeczenie faktowi odebrania przesyłki pocztowej w maju 2007 r. nie znajdują zatem potwierdzenia w świetle dokonanych przez Sąd ustaleń. Także wskazana okoliczność stanowiąca w ocenie strony przyczynę uchybienia terminu tj. odebranie przesyłki pocztowej przez siostrę w dniu 5 maja 2007 r. nie została potwierdzona przez urząd pocztowy. Natomiast mogąca stanowić przesłankę przywrócenia terminu do dokonania czynności sądowej choroba strony, udokumentowana stosownymi zaświadczeniami lekarskimi, wystąpiła w późniejszym okresie tj. w dniach od 1 lipca do 29 sierpnia 2007 r. Nawet mając na względzie specyficzny charakter choroby, na którą cierpi skarżący i możliwość pojawienia się jej pierwszych objawów jeszcze przed wskazaną w zwolnieniu lekarskim datą niezdolności do pracy, wobec braku wskazania we wniosku przez stronę na te okoliczności oraz ich uprawdopodobnienia, nie można uznać, iż przyczyny uchybienia terminu istniały już w dniu 6 czerwca 2007 r. tj. w dniu upływu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej doręczoną skutecznie w dniu 7 maja 2007 r. Z zacytowanych wyżej przepisów wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie przywrócenie terminu do wniesienia skargi mogłoby nastąpić jedynie w sytuacji wykazania przez stronę braku winy w uchybieniu terminu poprzez wskazanie przyczyn jego uchybienia istniejących w okresie do dnia upływu terminu do wniesienia skargi tj. do dnia 6 czerwca 2007 r. oraz złożenie stosownego wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ich ustania. Natomiast skarżący nie powołał we wniosku żadnych okoliczności, które świadczyć miałyby o istnieniu przeszkód do wniesienia skargi w tym okresie. Wskazane przez niego okoliczności odnoszą się bowiem do zdarzeń, które nastąpiły w czasie po upływie terminu do wniesienia skargi wskutek nie znajdującego potwierdzenia w materiale sprawy przyjęcia, iż powziął wiadomość o wydaniu decyzji w dniu 4 lipca 2007 r. Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi spowodowane było okolicznościami niezawinionymi przez niego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.