I SA/Ol 547/14

PostanowienieWSA w Olsztynie2014-09-19

Skład orzekający: Renata Kantecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty jedynie na ogólnym twierdzeniu o ryzyku niepowetowanej szkody majątkowej i oczekiwaniu na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, spełnia wymogi formalne i merytoryczne do uwzględnienia na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca nie wykazała w sposób należyty, że wykonanie decyzji narazi ją na niepowetowaną szkodę majątkową lub trudne do odwrócenia skutki. Ogólne powołanie się na ryzyko szkody i oczekiwanie na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie jest wystarczające do spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 PPSA, które wymagają konkretnego uzasadnienia wskazującego na szczególne okoliczności zagrożeń.
Stan faktyczny
A. B. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. W związku ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że opiera się ona na przepisie podlegającym badaniu przez Trybunał Konstytucyjny i że jej wykonanie narazi ją na niepowetowaną szkodę majątkową. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia A. B. w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu podniosła, iż zaskarżone rozstrzygnięcie oparte jest o art.20 ust.3 ustawy o podatku odchodowym od osób fizycznych, który jest przedmiotem wykładni Trybunału Konstytucyjnego. W chwili obecnej wykonanie decyzji naraziłoby stronę na niepowetowaną szkodę majątkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sformułowanym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca powołując się ogólnie na narażenie na niepowetowaną szkodę majątkową, nie wykazała przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z jej punktu widzenia rozstrzygnięcia. Podniosła jedynie, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisu, które zgodność z Konstytucją będzie przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny. Tymczasem, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do szczególnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie bezsprzecznej oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej spowoduje, jak twierdzi strona w uzasadnieniu wniosku, niepowetowaną szkodę majątkową. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło