I SA/Ol 548/14

PostanowienieWSA w Olsztynie2014-09-19

Skład orzekający: Renata Kantecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty jedynie na fakcie oczekiwania na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie przepisu stanowiącego podstawę decyzji, spełnia przesłanki z art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji, gdy wnioskodawca nie wykazał konkretnych przesłanek wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na oczekiwanie na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie przepisu stanowiącego podstawę decyzji nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku, jeśli nie towarzyszą mu szczegółowe uzasadnienie dotyczące możliwości wystąpienia zagrożeń wymienionych w art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
C. Z. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą zryczałtowanego podatku dochodowego za 2009 r. W ramach tej skargi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie wniosku podał, że decyzja oparta jest na przepisie, który ma być badany przez Trybunał Konstytucyjny, a jej wykonanie narazi go na niepowetowaną szkodę majątkową.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia C. Z. w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu podniósł, iż zaskarżone rozstrzygnięcie oparte jest o art.20 ust.3 ustawy o podatku odchodowym od osób fizycznych, który jest przedmiotem wykładni Trybunału Konstytucyjnego. W chwili obecnej wykonanie decyzji naraziłoby stronę na niepowetowaną szkodę majątkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sformułowanym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący powołując się ogólnie na narażenie na niepowetowaną szkodę majątkową, nie wykazał przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z jego punktu widzenia rozstrzygnięcia. Podniósł jedynie, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisu, które zgodność z Konstytucją będzie przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny. Tymczasem, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do szczególnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie bezsprzecznej oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej spowoduje, jak twierdzi strona w uzasadnieniu wniosku, niepowetowaną szkodę majątkową. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło