I SA/Ol 560/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych Wnioskiem z dnia 10 września 2013r. skarżąca J. B. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Skarżąca nie uzyskuje żadnych dochodów, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Mąż wnioskodawczyni otrzymuje rentę w wysokości 800 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 150 zł. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 150 m2. Innego majątku nie posiada: nieruchomości, ruchomości o wartości powyżej 3.000 euro, zasobów pieniężnych. Mąż skarżącej nie posiada majątku. Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawczyni wskazała na brak pracy oraz zły stan zdrowia. Wyjaśniła, iż często korzysta z opieki medycznej oraz wymaga objęcia stałą opieką poradni specjalistycznej. Do wniosku załączono opis badania kardiologicznego, z którego wynika zalecenie objęcia stałą opieką poradni specjalistycznej. Mając na uwadze, iż postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie dotyczyło umorzenia zaległości podatkowych, miało zatem na celu ustalenie sytuacji finansowej i materialnej strony, posłużono się przy rozpoznawaniu niniejszego wniosku, zebranym w tym postępowaniu materiałem dowodowym. Na podstawie akt administracyjnych ustalono ponadto, iż skarżąca posiada samochód osobowy marki "[...]" rok produkcji 1995 oraz samochód osobowy marki "[...]" rok produkcji 2004 – niesprawny technicznie. Miesięczne wydatki rodziny kształtują się następująco: 75 zł podatek od nieruchomości (225 zł kwartalnie); 55 zł gaz; ok. 240 zł energia elektryczna; ok. 100 zł woda i kanalizacja; 250 zł ogrzewanie (ok. 3.000 zł rocznie); ok. 95 zł telefon, RTV; 42 zł TVC Polsat; ok. 200 zł wyżywienie; ok. 30 zł ubranie; 160 zł zakup leków dla obojga małżonków; ok. 100 zł eksploatacja samochodu osobowego. Wydatki miesięczne wspólnie prowadzonego gospodarstwa domowego w wysokości ok. 1.347 zł, przekraczają miesięczny dochód w wysokości 950 zł, o kwotę około 397 zł. Pomoc w bieżących kosztach utrzymania skarżąca uzyskuje sporadycznie od syna i synowej. Z akt wynika, iż w okresie 01.12.2012r. do 21.05.2013r. dokonali oni dwóch wpłat na konto skarżącej w łącznej wysokości 4.056 zł ( 07.12.2012r. – kwota 2.466 zł, 25.03.2013r. - kwota 1.590 zł). W powyższym okresie dochód skarżącej zwiększył się o około 670 zł miesięcznie. Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.)., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych pokrycia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych o co wnosiła skarżąca. Wskazać należy, iż wnioskodawczyni wykazała, z czego się utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację majątkową i rodzinną. Skarżąca wraz z mężem utrzymuje się z ograniczonych środków finansowych, a posiadany majątek nieruchomy służy zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Dochody uzyskiwane przez męża skarżącej są tak niskie, iż nie wystarczają na pokrycie miesięcznych kosztów utrzymania rodziny, których rodzaj i wysokość należy zaliczyć do niezbędnych. Pomoc finansowa syna w utrzymaniu rodziców jest konieczna w celu zniwelowania nadwyżki wydatków nad dochodami. W tej sytuacji za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania związanych z wniesieniem skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.