I SA/Ol 564/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Renata Kantecka, Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski, sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca), Protokolant sekretarz sądowy Jolanta Piasecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2019r. sprawy ze skargi Spółdzielni A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]", "[...]" w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Spółdzielnia Mieszkaniowa (dalej również jako strona, skarżąca, Spółdzielnia) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej również jako "Kolegium") z dnia "[...]" r., działającego na podstawie art.233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.Ordynacja podatkowa( Dz.U z 2018r. poz.800 ze zm.) dalej również jako "O.p." w zw. z art.6o ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996r.o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( Dz.U z 2018r.poz. 1454 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "Ucpg", którą utrzymano w mocy 101 decyzji Zarządu Związku Gmin, określających wysokość opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w 101 nieruchomościach – wymienionych w sentencjach decyzji, za okres od 1 lutego 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. Z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia i akt sprawy wynika, że: Zarząd Związku Gmin (organ I instancji, Związek Gmin) decyzjami z dnia "[...]". określił wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - co do 101 nieruchomości ("budynkowych", oznaczonych co do konkretnych adresów, numerów działek, numerów księgi wieczystej) za okres od dnia 1 lutego 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. W decyzjach tych Zarząd Związku Gmin uwzględnił zmiany w liczbie osób zamieszkałych w poszczególnych okresach - w konkretnych budynkach. Uzasadniając decyzje Związek Gmin wskazał, że na podstawie Uchwał Spółdzielnia winna była złożyć pierwszą deklarację w siedzibie Związku Gmin w terminie do dnia 30 kwietnia 2013 r. Pierwsza deklaracja została złożona w dniu 13 lutego 2015r. Była to deklaracja "zbiorcza", zawierała bowiem nieprzewidziany w przyjętym uchwałą wzorze deklaracji załącznik obejmujący 80 nieruchomości obejmujących budynki wielolokalowe będące w zarządzie Spółdzielni. Zestawienie wykazuje liczbę mieszkańców zbierających odpady w sposób selektywny oraz nieselektywny i w oparciu o powyższe odpowiednio obliczało wysokość opłaty, różnicując stawkę 7,00 złotych za odpady zbierane selektywnie i 9,00 złotych za odpady zbierane nieselektywnie - w stosunku do każdej z nieruchomości budynkowej. Z pisma Spółdzielni z dnia 18.07.2018 r. wynika ilość osób zamieszkałych w poszczególnych budynkach znajdujących się w zasobach Spółdzielni za okres od 01 lutego 2015 r. do 31.01.2018 r. Zgromadzenie Związku "[...]"ustalił, że opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi ustala się jako iloczyn mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość i stawki opłaty. Stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi do 30 czerwca 2015r. została ustalona w wysokości 9,00 zł brutto miesięcznie od mieszkańca za odpady zebrane w sposób nieselektywny; 7,00 zł od mieszkańca za odpady gromadzone w sposób selektywny. Natomiast od 1 lipca 2015r. wprowadzono nowe stawki opłat- "[...]"ustalone zostały stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny, w zależności od liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, a w przypadku nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym od liczby mieszkańców lokalu mieszkalnego, w wysokości: a) 8,50 zł od mieszkańca, jeżeli nieruchomość (lokal mieszkalny) zamieszkała (zamieszkały) jest przez nie więcej niż 4 osoby, b) 7,00 zł od mieszkańca, jeżeli nieruchomość (lokal mieszkalny) zamieszkała (zamieszkały) jest przez 5 osób, c) 6,00 zł od mieszkańca, jeżeli nieruchomość (lokal mieszkalny) zamieszkała (zamieszkały) jest przez 6 osób, d) 5,50 zł od mieszkańca, jeżeli nieruchomość (lokal mieszkalny) zamieszkała (zamieszkały) jest przez 7 osób, e) 5,00 zł od mieszkańca, jeżeli nieruchomość (lokal mieszkalny) zamieszkała (zamieszkały) jest przez 8 i więcej osób. Jednocześnie określona została wyższa stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli odpady komunalne nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny, w wysokości 11,00 zł od mieszkańca. W tej sytuacji do określenia wysokości opłaty Związek przyjął liczbę mieszkańców podaną przez Spółdzielnię i zastosował stawkę 9,00 zł (od 01.02.2015 r. do 30.06.2015 r. i 11,00 zł (od 01.07.2015 r. do 30.04.2016 r.), czyli stawkę przewidzianą dla odpadów zbieranych nieselektywnie. W żadnej z nieruchomości budynkowych posadowionych na terenie nieruchomości będących w zasobach Spółdzielni odpady nie były zbierane wyłącznie selektywnie. W wyniku rozpoznania 101 odwołań od decyzji Związku Gmin zostało wydano rozstrzygniecie zaskarżone do WSA w Olsztynie poprzedzone postanowieniem SKO z dnia "[...]" r. o połączeniu 101 spraw, toczących się przed Kolegium z odwołań Spółdzielni do wspólnego prowadzenia i rozpoznania. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Kolegium wskazało, że Związek Gmin, postanowieniem z dnia "[...]"wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonych, będących w Zarządzie Spółdzielni Mieszkaniowej za okres od 1 lutego 2015 roku do 30 kwietnia 2016 roku. Spółdzielnia jest podmiotem , na którym na mocy art. 2 ust. 3 Ucpg ciąży obowiązek obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za wszystkie lokale znajdujące się w jej zarządzie i uiszczenia tej opłaty na rzecz Związku Gmin. Spółdzielnia z obowiązku tego nie wywiązała się. Organ I instancji wezwał Spółdzielnię Mieszkaniową do wskazania ilości mieszkańców w każdej nieruchomości budynkowej (101 budynków) celem wydania decyzji w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Przy piśmie z dnia 18 lipca 2018 r. (data wpływu do organu 20.07.2018 r), uzupełnionym pismem z dnia 13.09.2018 r. (data wpływu do organu 14.09.2018r.) Spółdzielnia przedłożyła wykaz ilości osób zamieszkałych w poszczególnych budynkach znajdujących się w jej zasobach za okres od 01.02.2015 r. do 31.01.2018 r. Kolegium wskazało, że z posiadanej dokumentacji wynika, że między Spółdzielnią a Zarządem Związku Gmin toczy się spór od 2013 roku. Decyzje stanowiące przedmioty postępowania odwoławczego w niniejszych postępowaniach stanowią dalszy ciąg uprzednio wydawanych decyzji przez organ I instancji jak i organ odwoławczy, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny. W sprawie nie ma wątpliwości, że Spółdzielnia nie spełniła ustawowego obowiązku i nie złożyła deklaracji, o których mowa w art. 6o Ucpg w związku z art. 274a § 1 O.p. Wskazując na treść art. 6m ust. 1-3, art. 6o ust.1 wskazano, że wyboru sposobu gromadzenia odpadów, a także stawki opłaty, może dokonać Spółdzielnia, przy czym jest to wybór na przyszłość, w momencie składania w terminie deklaracji. Nie można dokonać wyboru po wszczęciu postępowania administracyjnego. Z wykazu załączonego do pisma z dnia 20 lipca 2018 roku wynikało, że w okresie od 1 lutego 2015 roku do 30 czerwca 2016 roku (objętym niniejszą decyzją) praktycznie w każdym miesiącu następowały zmiany, co do ilości zamieszkałych osób w zasobach Spółdzielni. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość (art. 6j ust. 1 ustawy) oraz stawki opłaty ustalonej zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy (w sprawie niniejszej - uchwała Zgromadzenia Związku Gmin). Na podstawie tych danych Zarząd przyjął liczbę osób zamieszkałych w 101 budynkach - w miesiącach: luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2015 rok, styczeń, luty, marzec, kwiecień 2016 roku. Kolegium przyjęło zatem, że liczba osób zamieszkujących od 1 lutego 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. - w każdej nieruchomości budynkowej jest ustalona ostatecznie i wiążąco między Spółdzielnią a Zarządem oraz że ta kwestia nie jest już sporna (dowód załącznik nr 1 do deklaracji z dnia 13.02.2015 r. i załącznik Nr 2 do pisma z dnia 18.07.2018 r.). Z powyższego zestawienia załączonego do deklaracji wynika, że z żadnej nieruchomości budynkowej odpady komunalne nie były zbierane w sposób wyłącznie selektywny (ani też w sposób wyłącznie nieselektywny). Kolegium wskazało, że nie ma jakichkolwiek realnych możliwości, aby wiarygodność powyższych danych sprawdzić (są to dane dotyczące roku 2015 i 2016). Decyzje wydane za okres od dnia 1 lutego 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. uwzględniają zmiany danych niezbędnych do określenia wysokości opłat (w zakresie liczby mieszkańców w poszczególnych budynkach. Na podstawie tych danych Zarząd Związku Gmin w każdej ze 101 decyzji wskazał liczbę osób zamieszkałych w poszczególnych okresach, czemu dał wyraz w każdym uzasadnieniu decyzji. Na podstawie iloczynu liczby osób (w poszczególnych okresach) oraz stawki 9,00 zł i 11,00 zł miesięcznie od mieszkańca została ustalona wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdaniem Kolegium zebrany w sprawach materiał dowodowy wskazuje, iż w każdej ze 101 spraw Zarząd Związku Gmin miał podstawy do wszczęcia - z urzędu - postępowania w trybie art. 165 § 1 i § 2 O.p. w związku z art. 60 ust. 1 i art. 6q Ucpg. Kolegium stwierdziło, że postępowanie w niniejszej sprawie było prowadzone zgodnie z zasadami zawartymi wart. 120, art. 122 art.187 § 1 i art. 191 O.p.. Nie doszło również do naruszenia art. 60 Ucpg ani do błędów w ustaleniach faktycznych. Kolegium wskazało również, że w niniejszej sprawie nie uwzględniło w swoich rozważaniach wyników kontroli przeprowadzonej w miesiącu maju 2016 roku, z uwagi na fakt, iż sprawa nie dotyczyła okresu za który określono wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Nie zgadzając się z powyższą decyzją skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzuciła naruszenie: I. przepisów prawa materialnego tj.: przepisu 6m i 60 w związku z art. 274a § 1 O.p. przez przyjęcie, iż skarżąca nie składała deklaracji o wysokości opłaty za odpady komunalne w zaskarżonym okresie i istniały ustawowe przesłanki do wszczęcia z tego tytułu postępowania i wydania decyzji oraz że deklaracje powinny być składane dla każdej "nieruchomości budynkowej", przepisu art. 6j ust. 1 pkt 1, 6k ust. 1 pkt 1 Ucpg, w związku z Uchwałą Zgromadzenia Związku Gmin z dnia "[...]"w sprawie metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokości tej opłaty i stawki tej opłaty za pojemnik poprzez niewłaściwe stosowanie i przyjęcie, że w jednej nieruchomości budynkowej nie można zadeklarować różnego sposobu gromadzenia odpadów komunalnych oraz, że Organ jest uprawniony do narzucania mieszkańcom nieruchomości sposobu gromadzenia odpadów. II. przepisów postępowania 1. art. 122 i 180§1 orz 187§3, 191 O.p. poprzez pominięcie dowodów potwierdzających stan faktyczny sprawy, a pozwalających na ustalenie opłaty w oparciu o dostępne dane, znanych organom z urzędu, z których wynika, że cześć mieszkańców zadeklarowała selektywną zbiórkę odpadów, a także faktu złożenia deklaracji za okres objęty zaskarżoną decyzją tj. 01.02.2015r. do 30.04.2016r. w sprawie opłaty za odpady komunalne. W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że Spółdzielnia w okresie objętym zaskarżeniem postępowała zgodnie z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w szczególności art. 6m Ucpg, ponieważ składała do Związku Gmin deklaracje w ustawowym terminie. Każda deklaracja zawierała dane niezbędne do określenia wysokości opłaty (ilość osób oraz sposób gromadzenia odpadów) oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Załącznik do każdej deklaracji precyzyjnie wskazywał niezbędne dane do określenia wysokości opłaty dla każdej nieruchomości znajdującej się w zasobach Spółdzielni. Spółdzielnia składała nadto deklaracje korygujące. Zdaniem skarżącej okoliczności faktyczne sprawy i wskazane dowody nie dostarczają argumentów przemawiających za takim stwierdzeniem, gdyż Spółdzielnia 13 lutego 2015r. złożyła pierwszą deklarację, w dokumencie tym zadeklarowała wysokość opłaty, a w załączniku do niej zadeklarowała sposób gromadzenia odpadów jako selektywny i nieselektywny. W tym stanie rzeczy nie zachodziły ustawowe przesłanki z art. 60 ustawy do wszczęcia postępowania z uwagi na nie złożenie deklaracji, a w konsekwencji wydania zaskarżonej decyzji. Wskazano, że trwający od lat spór między organem, a Spółdzielnią sprowadza się do tego, w jaki sposób ma być ustalana opłata za gospodarowanie odpadami dla nieruchomości wielolokalowych w sytuacji, gdy część mieszkańców danej nieruchomości zadeklarowało selektywną zbiórkę odpadów, a cześć zrezygnowała z segregacji i czy jest możliwe stosowanie różnych stawek w jednej z nieruchomości. Zarząd Związku Gmin jak również Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzielają stanowiska wyrażonego m.in. w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, iż zgodnie z założeniami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz dyrektywy parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008r. możliwe jest zastosowanie różnych stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w budynkach wielolokalowych. W każdej decyzji Związku Gmin oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego pomijany jest z premedytacją, uważany przez te podmioty wręcz za przepis "martwy", art. 6m ust. 1 przedmiotowej ustawy, na podstawie którego Spółdzielnia w celu prawidłowego, zgodnego z wolą mieszkańców ( w tym właścicieli lokali) ustalania wysokości opłaty, żąda od mieszkańców podania danych ( nie tylko ilości osób zamieszkałych w lokalu ale również sposobu gromadzenia odpadów), bez których Zarząd Spółdzielni nie jest w stanie w sposób prawidłowy i rzetelny sporządzić deklaracji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem skargi jest decyzja organu odwoławczego, którą utrzymano w mocy 101 decyzji organu I instancji w przedmiocie określenia Spółdzielni miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami. Zasadniczy spór w sprawie dotyczył kwestii, czy w obowiązujące przepisy dopuszczają możliwość deklarowania różnych sposobów gromadzenia odpadów dla danej nieruchomości, w szczególności takiej, która składa się z lokali mieszkalnych. Na podstawie art. 6c ustawy gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Zgodnie z art. 6h ustawy właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W oparciu o art. 6i pkt 1 ustawy obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, o których mowa w art.6c ust.1 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Ponadto, zgodnie z art.6j ust.1 pkt 1 ustawy w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty ustalonej zgodnie z art.6k ust.1 pkt 1 ustawy, tj. rada gminy, w drodze uchwały: dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art.6j ust.1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy. Na podstawie art.6k ust.1 pkt 1 ustawy wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art.6j ust.1 i 2 oraz ustalenia stawki takiej opłaty dokonuje rada gminy w drodze uchwały, przy czym dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy. Najistotniejsze w rozpatrywanej sprawie są przepisy art.6m oraz art.60 ustawy. Zgodnie z art.6m ust.1 ustawy właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych Zgodnie z art.6m ust.2 ustawy w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana. Zgodnie z art.6m ust.3 ustawy deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Organ, o którym mowa w ust.1, lub elektroniczna skrzynka podawcza systemu teleinformatycznego urzędu gminy potwierdza, w formie dokumentu elektronicznego, złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Skutki niezłożenia deklaracji określono w art.6o ustawy, który mówi że w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. W sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, z tym, że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta (art.6q ustawy). Deklarację o wysokości opłaty (art.6m ust.1 ustawy) składa się w określonym w ustawie terminie, tj. w ciągu 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Z treści przytoczonych art.6m i art.6o ustawy wynika, że: - deklarację składa właściciel nieruchomości (czyli SM, a nie mieszkańcy), - należy zadeklarować wysokość opłaty, co jest równoznaczne z zadeklarowaniem sposobu gromadzenia odpadów (selektywnie lub nieselektywnie), - deklaracja jest składana w ustawowo określonym terminie, tj. w ciągu 14 dni od zaistnienia jednego ze zdarzeń wskazanych w przepisie, - niezłożenie deklaracji w terminie lub podanie nieprawidłowych danych obliguje organ do określenia opłaty w decyzji, w oparciu o szacowaną (a więc odbiegającą od wskazywanej rzeczywistej, przez stronę) ilość odpadów, co, w przypadku braku deklaracji oznacza też brak możliwości zastosowania stawki niższej, gdyż nie istnieje już możliwość wyboru sposobu gromadzenia odpadów. Z zestawienia załączonego do deklaracji z dnia 13 lutego 2015 r. wynika, że w żadnej z nieruchomości budynkowej odpady komunalne nie były zbierane w sposób wyłącznie selektywny – uprawniający do zastosowania niższej stawki. Należy podkreślić, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w spornym okresie nie umożliwiała zastosowaniu w budynkach wielolokalowych dwóch różnych stawek dla odpadów komunalnych. Nie istnieje więc w realiach niniejszej sprawy możliwość różnicowania stawki opłaty w ramach tej samej nieruchomości. Ustawa przewiduje konieczność różnicowania stawki opłaty w zależności od tego, czy odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny, promując jednocześnie segregację wprowadzając niższe opłaty, to nie można zrównywać sytuacji mieszkańców budynków wielolokalowych, którzy deklarują i zbierają odpady w sposób selektywny z właścicielami lokali, którzy czynią to w sposób nieselektywny. Odmienna interpretacja byłaby niekorzystna dla mieszkańców lokali w budynkach wielolokalowych, gdyż w każdym takim budynku znalazłaby się osoba lub grupa osób, która nie segregowałaby odpadów, co skutkowałoby wyższą stawką opłaty względem tych mieszkańców, którzy zadeklarowali i segregują odpady komunalne. Zaznaczyć przy tym należy, że w tej konkretnej sprawie zastosowanie dwóch różnych stawek byłoby możliwe gdyby zostały wydzielone miejsca do gromadzenia odpadów odrębnie dla lokali mieszkalnych, gdzie dokonywano segregacji i odrębnie dla lokali, gdzie segregacji nie było. Mając na uwadze powyższy stan prawny oraz uwzględniając okoliczności faktyczne sprawy, należy stwierdzić, że prawidłowo organy określiły wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za sporny okres. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że organ I instancji dokonał prawidłowego wyliczenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, czemu dał wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięć, a co zasadnie zaakceptował organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. Przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie w ocenie Sądu było prawidłowe i doprowadziło do zgromadzenia materiału dowodowego. Prawidłowo organy przyjęły, że skoro Spółdzielnia składała deklaracje o segregacji od poszczególnych budynków, a nie jak wskazuje ustawa od nieruchomości (na której posadowione jest nawet kilka budynków) to nie mogły one wywrzeć skutków prawnych i być potraktowane jako skutecznie złożone. Zdaniem Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej – art. 122 i art. 187. W toku postępowania organy działały zgodnie z przepisami prawa, podejmowały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy rozpatrzył w sposób wyczerpujący. Sąd przeanalizował przeprowadzone przez organy postępowanie w zakresie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i nie dostrzegł naruszeń przepisów prawa procesowego, dotyczących niewłaściwego prowadzenia postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu, ustalenia poczynione w toku postępowania nie naruszają przepisów art. 120, 122, 187 i 191 O.p. W toku postępowania organy działały zgodnie z przepisami prawa, podejmowały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy rozpatrzył w sposób wyczerpujący. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Reasumując, Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, uznając skargę za nieuzasadnioną, Sąd oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).