I SA/Ol 572/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: określenia zobowiązań w podatku akcyzowym za m-ce od stycznia do kwietnia 2004 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Określone wysokości zobowiązań za 2003 w kwocie 488.268 zł oraz zobowiązań za 2004r. (90.683 zł) znacznie przekraczają jej możliwości płatnicze. Ewentualna egzekucja należności, przy tak dużej kwocie zobowiązań oraz konieczności wypłaty wynagrodzeń, ponoszenia innych koniecznych bieżących wydatków, przy braku zasobów finansowych i ewentualnym zajęciu rachunku bankowego spowoduje całkowitą utratę płynności finansowej, a w konsekwencji konieczność całkowitej likwidacji działalności gospodarczej. Skarżąca podniosła, że obecnie zatrudnia 8 osób. Likwidacja działalności pozbawi zatem źródła utrzymania nie tylko jej rodzinę ale także stracą pracę osoby zatrudnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.- po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania zaskarżonego aktu stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczymi skonkretyzowała, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podniesione okoliczności, że wyegzekwowanie zobowiązań stanowiących znaczną kwotę może doprowadzić do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, a tym samym pozbawienie źródła utrzymania nie tylko skarżącej ale także zatrudnionych ośmiu pracowników stanowi tego rodzaju argument, który wypełnia ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.