I SA/Ol 572/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na postanowienie Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania wniesionego z uchybieniem terminu w sprawie odmowy zwrotu opłaty skarbowej postanawia: umorzyć postępowanie. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2007r., sygn.. akt I SA/OI 198/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.). W niniejszej sprawie brak było bowiem aktualnych adresów wszystkich następców prawnych zmarłego skarżącego, co uniemożliwiło kontynuowanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego. Podczas zawieszenia Sąd ustalił aktualne adresy wszystkich następców prawnych. Następcy prawni zostali wezwani do złożenia oświadczenia co do podtrzymania lub cofnięcia złożonej przez M. A. skargi oraz poinformowani, iż zgodnie z art. 130 § 1 p.p.s.a. postępowanie zostanie umorzone, jeżeli w ciągu 3 lat od daty zawieszenia przedmiotowego postępowania tj. 10 sierpnia 2007r., nie zostanie złożony wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego. Żadna z tych osób nie zastosowała się jednak do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 p.p.s.a. Sądu umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych a art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie pomimo upływu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu żaden z następców prawnych strony skarżącej nie zgłosił wniosku o podjęcie postępowania. Na podstawie art. 130 § 1 i art. 131 p.p.s.a. orzeczono więc jak w sentencji postanowienia.