I SA/Ol 574/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku Agencji A w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza z dnia "[...]", Nr "[...]" w sprawie ze skargi Agencji A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2003 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Agencja A w związku z wniesioną skargą z dnia 24 września 2007 r. na wymienioną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Burmistrza z dnia "[...]", Nr "[...]", określającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 r. w kwocie 5.788 zł. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., rozszerzającego instytucję ochrony tymczasowej także na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, objęte są nie tylko akty będące przedmiotem zaskarżenia tj. akty II instancji, ale także akty wydane w I instancji. Dokonując natomiast oceny zasadności wniosku z punktu widzenia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji podnieść należy, że instytucja ta ma charakter wyjątkowy wobec treści art. 61 § 1 p.p.s.a., statuującego zasadę, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.), stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zarówno w złożonej skardze, jak też w toku postępowania przed organami podatkowymi strona nie wykazała zaistnienia takiego niebezpieczeństwa. Również analiza akt sprawy nie daje podstaw do przyjęcia, iż zachodzi w związku z wydaną decyzją niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.