I SA/Ol 58/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku K.B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2004r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 23 grudnia 2010r. K.B. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej określającą zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2004r. wskazując, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 466 990 zł. Pismem z dnia 14.02.2011r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. . Uzasadniając wniosek podniosła, że "wykonalność decyzji" prowadzona przez organ egzekucyjny nieodwołalnie i bezpowrotnie niweczy całe postępowanie i zamyka prawo do obrony, zanim sprawa zostanie rozpatrzona w toku postępowań administracyjnych. Nie będzie o co walczyć, ponieważ egzekucja doprowadzi do likwidacji firmy . Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 par. 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych powyżej przesłanek. Wprawdzie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest dość lakoniczny, niemniej sądowi, z racji rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy, znana jest sytuacja skarżącej. Zważywszy na wartość przedmiotu zaskarżenia, argument, że egzekucja wprost będzie prowadzić do pozbawienia skarżącej możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej jest przekonujący. Duża wartość egzekwowanych zobowiązań zapewne wymagać będzie zastosowania różnych środków egzekucyjnych, co w konsekwencji może doprowadzić do likwidacji działalności. Istnieje zatem niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na skutek wykonania decyzji, o której zgodności z prawem sąd będzie dopiero rozstrzygał. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.