I SA/Ol 58/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2013r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011 Oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przyznania Z.C. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011. Z motywów decyzji oraz akt sprawy wynika, że: Z.C. złożył w dniu 31.03.2011r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie płatności na rok 2011, w którym zaznaczył, że występuje o przyznanie: – płatności bezpośredniej, specjalnej płatności obszarową do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, uzupełniającej płatności podstawowej, – płatności rolno środowiskowej (PROW 2007 – 2013), – pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W jego treści zadeklarował obszar do ww. płatności – dwie działki w powiecie, gm. G., obręb Z., nr 30, nr ewidencyjny 4 i 4/2 o powierzchni odpowiednio 0,9376 i 18,3557 ha, oraz powierzchni gruntów rolnych – 0,65 i 13,80 ha. W części VIII wniosku – Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych wpisał działki A, B i B1. Działkę A określił jako JPO/RŚ o pow. 6,20 ha, nr 4/2 i w całości zadeklarował ją do płatności ONW. Działkę B określił jako JPO/RŚ o pow. 8,25 ha, nr 4/2 i 4, i zadeklarował działkę nr 4/2 do płatności ONW (kolumna nr 6 cz. VIII) w części 7,60 ha, a działkę nr 4 w części 0,65 ha. Działkę oznaczoną B1 określił jako UPO o pow. 8,25 ha, i zadeklarował w kol. 5 powierzchnię działki nr 4/2 w części 7,60 ha, a działki nr 4 w części 0,65 ha. W kol. 6 wpisał 0 ha (pow. deklarowana do płatności). Zaznaczył, że działki A i B są zakwalifikowane do programu rolnośrodowiskowego z kodem wariantu 2.1 jako mieszanka traw wieloletnich (działka A) i mieszanka traw wieloletnich z motylkowymi drobnonasadzeniami (działka B). Wnioskodawca przedstawił też wypełniony formularz deklaracji pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007 - 2013 – w roku 2011. Zakreślił tu punkt pakietu 2 wariant 2.1 – uprawy rolnicze dla których zakończono okres przestawiania, zadeklarował powierzchnię 14,45 ha i wyliczył kwotę pomocy na 11.415,50 zł. W toku rozpoznania wniosku Organ I instancji dołączył do dokumentacji raport z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni, przeprowadzonej 09.12.2011r. przez ARiMR, sporządzony metodą FOTO, jak też w terenie w dniach 17-19.09.2011r. Ponadto dołączono raport z kontroli administracyjnej sprawy obszarowej 2011, sporządzony 17.02.2012r. przez ARiMR w W. (karta ponumerowana ołówkiem jako "Zał. nr 8"). W raporcie tym w tabeli pt. Wykryte błędy - wykazano pięć błędów pod kodami 000.00.8149, 000.00.8169, 000.00.8170 i 000.00.6102, szczegółowo opisane w tym raporcie. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR (dalej Kierownik ARiMR) decyzją z dnia 03.04.2012r. przyznał Z.C. płatności na rok 2011 w łącznej wysokości 10.664,36 zł, w tym JPO w kwocie 8.796,85 zł i UPO w kwocie 1.867,51 zł. W wyniku wniesienia przez Wnioskodawcę odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej Dyrektor ARiMR) decyzją z 06.06.2012r. nr "[...]" uchylił ww. decyzję z 03.04.2012r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał na przepisy art. 11, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14.06.1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), w skrócie: Kpa. Zauważył, że decyzja wydana przez Organ I instancji zawiera jedynie ogólne wskazanie powierzchni stwierdzonej podczas kontroli na miejscu (JPO - 13,76 ha, UPO - 7,77 ha), co nie znajduje odzwierciedlenia w raporcie z czynności kontrolnych powołanym przez organ administracji w zaskarżonej decyzji. Organ administracji powinien wyraźnie wskazać, jakiego rodzaju nieprawidłowości stwierdzono podczas kontroli administracyjnej wniosku na określonych działkach, tj. co było przyczyną niezakwalifikowana określonych terenów do płatności. Podał, że w sytuacji przyznania wnioskowanych płatności w pomniejszonej wysokości, zasadnym jest szczegółowe ustosunkowanie się do treści art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, który to przepis stanowi o wyjątkach od stosowania obniżek i wyłączeń. Wskazał, że rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji zweryfikuje powierzchnie uprawnione do płatności, przedstawi argumentację uzasadniającą poprawność stwierdzonych powierzchni, a także ustosunkuje się do zarzutów podnoszonych przez Stronę w toku toczącego się postępowania administracyjnego oraz dokładnie wyjaśni stronie tok swego rozumowania. Następnie Kierownik ARiMR ww. decyzją z dnia "[...]" przyznał Stronie płatności na rok 2011 w łącznej wysokości 10.664,36 zł, w tym JPO w kwocie 8.796,85 zł i UPO w kwocie 1.867,51 zł. Jako podstawę prawną wskazał: – art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26.01.2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz.U. z 2008r., nr 170, poz. 1051, ze zm.), w skrócie: ustawa o płatnościach, – art. 58 i art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009r., str. 1, ze zm.), w skrócie: rozporządzenie nr 1122/2009, – § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 09.03.2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. nr 40, poz. 326 ze zm.), w skrócie: rozporządzenie z dnia 09.03.2009r., – art. 104 Kpa. W uzasadnieniu Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, że maksymalna powierzchnia (PEG) wyznaczona dla całego gospodarstwa, tj. dla działki ewidencyjnej nr 4/2 oraz 4 zadeklarowanej we wniosku na 2011r. wynosi 13,76 ha. Producent deklarując we wniosku powierzchnię 14,45 ha przekroczył dopuszczalną maksymalną powierzchnię, jaką mógł zadeklarować do płatności. Kontrola na miejscu stwierdziła jeszcze większą powierzchnię użytkowaną rolniczo w roku 2011, a mianowicie 15,55 ha. Nie można jednak przyznać płatności do powierzchni większej niż wynika to z wartości PEG. Organ uznał, że powierzchnię deklarowaną na działce ewidencyjnej nr 4/2 należało zredukować do powierzchni kwalifikowanej PEG 13,11 ha. Łączna powierzchnia gruntów wykluczonych z płatności JPO wynosi 0,69 ha. Organ stwierdził, że początkowa kwota JPO wynosi 9.777,44 zł, jednak została ona pomniejszona do kwoty 8.796,85 zł, z uwagi na różnice pomiędzy powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych zadeklarowanych we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną. Wyliczył, że procentowo różnica ta wynosi 5,0145%. Po przedstawieniu treści art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1122/2009 Organ wyjaśnił, że początkowa kwota JPO została pomniejszona o 980,59 zł, czyli kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną. Z kolei wysokość uzupełniającej płatności obszarowej Organ wyliczył na 1.867,51 zł uznając, że także tu należało zredukować z deklarowanej powierzchni 8,25 ha do powierzchni kwalifikowanej PEG 7,77 ha. A skoro procentowa różnica wyniosła 6,1776% to początkowa kwotę UPO należało pomniejszyć o 263,26 zł, czyli kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną. Od tej decyzji Strona wniosła odwołanie wnosząc o jej uchylenie w części i rozstrzygniecie co do istoty sprawy, poprzez zwiększenie płatności o łączną kwotę 1.243,85 zł, ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Odwołujący się podniósł, że ustalenia kontroli przeprowadzonej w jego gospodarstwie w 2011r. wskazują, że faktyczna powierzchnia jest nawet większa niż ta, którą zadeklarował. W jego ocenie również powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza PEG została ustalona w sposób nieprawidłowy. Wyniki przeprowadzonej kontroli wskazują na to, że dane którymi dysponuje ARiMR nie odzwierciedlają stanu faktycznego. Podkreślił, że złożył wniosek o zmianę PEG. W piśmie uzupełniającym z dnia 09.10.2012r. Odwołujący się wyjaśnił, że podczas pobytu w Biurze Powiatowym ARiMR zapoznał się z mapami terenu okazanymi mu na ekranie komputera, i nie odpowiadają one stanowi faktycznemu. W ocenie Strony zachodzi obawa, co do zgodności materiałów, w oparciu o które wydano zaskarżoną decyzję, ze stanem faktycznym. Wobec powyższego Odwołujący się zażądał: 1) przeprowadzenia wizji lokalnej użytkowanych nieruchomości, w celu określenia stanu faktycznego, 2) przeprowadzenia rozprawy administracyjnej z udziałem osób przeprowadzających kontrolę w jego gospodarstwie oraz pracowników Biura Powiatowego ARiMR, w celu ustalenia stanu faktycznego nieruchomości objętych wnioskiem, 3) wystąpienia do Starostwa Powiatowego z wnioskiem o przesłanie uwierzytelnionych kserokopii dokumentacji geodezyjnej, dotyczącej wszystkich zmian na działkach objętych postępowaniem odwoławczym oraz dokumentów i informacji w sprawie wszystkich postępowań administracyjnych, dotyczących wszelkich prac budowlanych lub robót geodezyjnych na działkach objętych postępowaniem odwoławczym, 4) informowania o wszelkich czynnościach podjętych w postępowaniu odwoławczym oraz umożliwienia czynnego udziału w czynnościach odwoławczych. Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor ARiMR utrzymał w mocy decyzję Kierownika ARiMR z dnia "[...]" W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ II instancji przedstawił obszernie treść przepisów, które zastosowano w sprawie. Podał, że w gospodarstwie Odwołującego się została w dniu 09.12.2011r. przeprowadzona kontrola metodą FOTO, w zakresie kwalifikowalności powierzchni. W jej wyniku inspektorzy przeprowadzający kontrolę stwierdzili na zadeklarowanych do JPO działkach nieprawidłowości przedstawione w formie tabeli na str. 5 decyzji. Z tabeli wynika, że na działce rolnej A została zadeklarowana powierzchnia działki rolnej większa (6,20 ha) od powierzchni stwierdzonej (5,99 ha). Z kolei na działce rolnej B została zadeklarowana powierzchnia działki rolnej mniejsza (8,25 ha) od powierzchni stwierdzonej (9,56 ha). Organ podsumował, że na obu działkach A i B zadeklarowano w sumie 14,45 ha, a stwierdzono 15,55 ha. Organ wskazał, że przy określaniu maksymalnej powierzchni kwalifikowanej ramach działki ewidencyjnej (PEG) bierze się pod uwagę stan tej działki na dzień 30.06.2003r., bowiem systemem JPO objęte mogą być tylko te grunty, które w tym dniu były utrzymywane zgodnie z normami. Z tych względów, przy ustalaniu powierzchni PEG uwzględnia się nie tylko stan faktyczny na aktualnej ortofotomapie, ale również stan na dzień 30.06.2003r. Organ podał, że w aktach sprawy znajduje się ortofotomapa działki nr 4/2, sporządzona w oparciu o zdjęcie wykonane w 2005r., na którym na działce widoczne są obszary zalesione, zadrzewione. Podkreślił, że nie ma fizycznej możliwości, aby skupiska drzew widoczne na ww. ortofotomapie wyrosły w krótszym niż 2 lata okresie. Przyjął zatem, że tereny zadrzewione na ww. działce ewidencyjnej istniały w dniu 30.06.2003r. Wobec powyższego powierzchnie tych gruntów rolnych, które na dzień 30.06.2003r. były zadrzewione, a więc nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, nie mogą być objęte systemem jednolitej płatności obszarowej, nawet jeśli rolnik w późniejszym okresie przywrócił te grunty do użytkowania rolniczego. W celu ustalenia maksymalnej powierzchni kwalifikowanej (PEG) działki ewidencyjnej nr 4/2, naniesiono na ortofotomapę z 2011r. obraz ortofotomapy wykonanej w oparciu o zdjęcie z 2005r., a następnie dokonano pomiaru powierzchni kwalifikującej się do płatności, z wyłączeniem obszarów zadrzewionych w roku 2005. Organ wyliczył, że maksymalna powierzchnia kwalifikowana (PEG) działki nr 4/2 wyniosła 13,11 ha. W związku z tym, że pomiar działki rolnej A usytuowanej na działce ewidencyjnej nr 4/2 wykonany w trakcie kontroli FOTO z dnia 09.12.2011r. wyniósł 5,99 ha, pozostałą powierzchnię, stanowiącą różnicę między powierzchnią PEG działki nr 4/2 - 13,11 ha oraz powierzchnią tej działki w ramach działki rolnej A - 5,99 ha, tj. powierzchnię 7,12 ha, przypisano części działki rolnej B/B1, położnej na działce nr 4/2. Wobec powyższego powierzchnia stwierdzona w kontroli administracyjnej działki rolnej A wyniosła 5,99 ha, zaś działki rolnej B/B1 wyniosła 7,77 ha (7,12 ha z działki ewidencyjnej nr 4/2 oraz 0,65 ha z działki ewidencyjnej nr 4). Łączna powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła 13,76 ha, wobec powierzchni deklarowanej 14,45 ha. Organ odwoławczy przyjął wyliczenia z zaskarżonej Organu I instancji w zakresie płatności JPO. W opinii Organu II instancji w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności do odstąpienia od zastosowania, obniżek i wyłączeń, w myśl art. 73 rozporządzenia nr 1122/2009. Organ uznał, że Strona nie wykazała, że nie jest winna stwierdzonych nieprawidłowości. Odwołujący się przy wypełnianiu przedmiotowego wniosku dopuścił się winy polegającej, co najmniej na niedbalstwie. Przy czym podpisując wniosek o przyznanie płatności oświadczył, że znane mu są zasady przyznawania płatności obszarowych. Już od 2004r. deklarował do płatności działki nr 4 i nr 4/2, wobec czego był świadomy tego, w jakim stanie znajdują się te działki. Zatem pomimo zrekultywowania obszarów zadrzewionych, wymieniony producent nie powinien zgłaszać ich do płatności w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej, bowiem tereny nieużytkowane na dzień 30.06.2003r. są trwale wykluczone z systemu JPO. Odnośnie żądań Strony Organ odwoławczy przedstawił treść art. 78 § 1 i 2 Kpa i podał, że sprowadzają się one do ustalenia stanu faktycznego gruntów zgłoszonych do płatności na dzień przeprowadzenia kontroli metodą FOTO, tj. na dzień 09.12.2011r. Organ II instancji podał, że nie podważa ustaleń zawartych w ww. protokole, jednakże wpływ na przyznanie płatności ma również stan objętych wnioskiem gruntów rolnych na dzień 30.06.2003r., bowiem tylko grunty utrzymywane w tym dniu zgodnie z normami mogą być objęte systemem jednolitych płatności obszarowych. W niniejszej sprawie ustalono w oparciu o zdjęcia wykonane w roku 2005, że część gruntów rolnych na działce nr 4/2 porośnięta była skupiskami drzew, wobec czego obszary te wyłączone zostały z objęcia wnioskowanymi płatnościami. W tej sytuacji organ administracji ma obowiązek zastosowania obniżek w oparciu o bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa. Organ przedstawił sposób wyliczenia płatności obszarowej. Uznał, że płatność UPO została w zaskarżonej decyzji Organu I instancji przyznana również prawidłowo. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z.C. wniósł o uchylenie powyższej, jak też poprzedzającej ją decyzji, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym lub poza kolejnością. Skarżący przedstawił treść art. 7, art. 18 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26.01.2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008r. nr 170, poz. 1051 ze zm.), art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1122/2009 i na tym tle stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodził się z wynikami kontroli administracyjnej dotyczących działek, ponieważ w jej wyniku ustalono powierzchnię większą aniżeli podaną we wnioskach. Powierzchnia działek rolnych skarżącego kwalifikowana do płatności została ustalona w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Jak podał, takie stanowisko zdaje się również potwierdzać orzecznictwo - wyrok WSA w Lublinie z dnia 13.11.2012r., sygn. akt III SA/Lu 319/12. Skarżący wskazał, że oparte na takim stanie faktycznym i w tym samym stanie prawnym decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 4.07.2012r. nr "[...]", oraz z dnia "[...]" nr "[...]" zostały uchylone i uznane racje Skarżącego decyzjami z "[...]" nr "[...]", nr "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 , dalej p.p.s.a. ), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżony akt i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Należy wskazać, że zakres postępowania dowodowego wyznaczany jest poprzez normy materialne określające uprawnienie o przyznanie określonej płatności. W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzucił nieprawidłową ocenę stanu faktycznego. Natomiast nie podważył on stanu faktycznego, który został ustalony w postępowaniu administracyjnym. Skarżący zgodził się z wynikami kontroli administracyjnej dotyczących działek, ponieważ w jej wyniku ustalono powierzchnię większą aniżeli podaną we wniosku. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że organy administracyjne poprawnie ustaliły stan faktyczny i dokonały właściwej kwalifikacji tego stanu faktycznego. Rolnik, składając wniosek o przyznanie płatności, powinien podać powierzchnię kwalifikowaną do dopłat JPO/UPO (nie powierzchnię działek ewidencyjnych). Przy określaniu maksymalnej powierzchni kwalifikowanej ramach działki ewidencyjnej (PEG) bierze się pod uwagę stan tej działki na dzień 30.06.2003r., bowiem systemem JPO objęte mogą być tylko te grunty, które w tym dniu były utrzymywane zgodnie z normami. Z tych względów, przy ustalaniu powierzchni PEG uwzględnia się nie tylko stan faktyczny na aktualnej ortofotomapie, ale również stan na dzień 30.06.2003r. Z ortofotomapy działki nr 4/2, sporządzonej w oparciu o zdjęcie wykonane w 2005r widoczne były obszary zalesione, zadrzewione. W związku z tym Organ zasadnie uznał, że nie ma fizycznej możliwości, aby skupiska drzew widoczne na ww. ortofotomapie wyrosły w krótszym niż 2 lata okresie. Przyjął zatem, że tereny zadrzewione na ww. działce ewidencyjnej istniały w dniu 30.06.2003r. Wobec powyższego powierzchnie tych gruntów rolnych, które na dzień 30.06.2003r. były zadrzewione, a więc nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, nie mogą być objęte systemem jednolitej płatności obszarowej, nawet jeśli rolnik w późniejszym okresie przywrócił te grunty do użytkowania rolniczego. Zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009 do celów przyznania pomocy w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria przewidziane w ust. 1 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41), które były utrzymane w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r. W celu ustalenia maksymalnej powierzchni kwalifikowanej (PEG) działki ewidencyjnej nr 4/2, naniesiono na ortofotomapę z 2011r. obraz ortofotomapy wykonanej w oparciu o zdjęcie z 2005r., a następnie dokonano pomiaru powierzchni kwalifikującej się do płatności, z wyłączeniem obszarów zadrzewionych w roku 2005. Organ wyliczył, że maksymalna powierzchnia kwalifikowana (PEG) działki nr 4/2 wyniosła 13,11 ha, działki ewidencyjnej nr 4 - 0,65 ha. Organ wskazał, że suma powierzchni rolnych lub ich części zadeklarowana do płatności JPO na działce ewidencyjnej nr 4/2 wynosi 13,80 ha (działka rolna A i B), a PEG dla działki nr 4/2 wynosi 13,11 ha. Powierzchnię deklarowaną na działce ewidencyjnej nr 4/2 zredukowano do powierzchni kwalifikowanej PEG 13,11 ha. Wobec tego działkę rolną A położoną na działce nr 4/2 pomniejszono do 5,51 ha, tj. o 0,69 ha (pow. deklarowana wynosiła 6,20 ha).W konsekwencji kwota JPO została pomniejszona o 775,68 zł, czyli kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną. Z kolei wysokość uzupełniającej płatności obszarowej Organ wyliczył na 1.867,51. Organ zredukował z deklarowanej powierzchni 8,25 ha do powierzchni kwalifikowanej PEG 7,77 ha. A skoro procentowa różnica wyniosła 6,1776% to początkowa kwotę UPO należało pomniejszyć o 263,26 zł, czyli kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną. Działki rolne deklarowane do płatności uzupełniającej muszą być położone na działkach rolnych, do których przyznano jednolitą płatność obszarową. ( art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach ). Powierzchnia działek rolnych skarżącego kwalifikowana do płatności została ustalona w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. W ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie administracyjne nie budzi wątpliwości, bowiem organ oparł się na prawidłowych pomiarach powierzchni PEG spornych działek – przy użyciu ortofotomapy. Istotne znaczenie ortofotomapy jak dowodu w postępowaniu dotyczącym przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie powinno budzić wątpliwości, gdy weźmie się pod uwagę uregulowania aktualnie obowiązującego Rozporządzenia nr 73/2009 dotyczące Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (ZSZiK). Elementem tego systemu jest bowiem system identyfikacji działek rolnych (LPIS), który zgodnie z art. 17 ww. Rozporządzenia ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych, a korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych o odpowiednim standardzie gwarantującym dokładność. Obszar działek ewidencyjnych skarżącego kwalifikowany do płatności bezpośrednich został ustalony w oparciu o ortofotomapy cyfrowe zaimplementowane do posiadanego przez ARiMR systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS). Nie można zakwalifikować do płatności powierzchni przekraczających maksymalny obszar kwalifikowany (powierzchnia PEG) na danej działce ewidencyjnej. W związku z tym Organ prawidłowo ocenił wniosek o przyznanie płatności. Jego weryfikacja, odrębnie dla każdej działki, odbywała się poprzez porównanie powierzchni zadeklarowanej i powierzchni stwierdzonej, kwalifikowanej do przyznania płatności. Nie można zatem zgodzić się z zarzutami skargi, że w wyniku kontroli administracyjnej dotyczących działek ustalono powierzchnię większą aniżeli podaną we wnioskach. We wniosku zadeklarowano bowiem powierzchnie 13, 80 ha. Natomiast zgodnie z przepisami prawa materialnego, które zostały powołane w zaskarżonej decyzji skarżący winien zadeklarować do przyznania płatności 13,11 ha. Nie można zakwalifikować do płatności powierzchni przekraczających maksymalny obszar kwalifikowany (powierzchnia PEG) na danej działce ewidencyjnej. Natomiast zgodnie z przepisami prawa materialnego, które zostały powołane w zaskarżonej decyzji skarżący winien zadeklarować do przyznania płatności 13,11 ha. W związku z tym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącego, że w wyniku kontroli ustalono powierzchnię większą aniżeli podaną we wniosku. Nie może być przedmiotem płatności powierzchnia przekraczająca maksymalny obszar kwalifikowany (powierzchnia PEG) na danej działce ewidencyjnej. Powierzchnia działek rolnych skarżącego kwalifikowana do płatności została ustalona w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. W powołanym w skardze wyroku dnia 13.11.2012r., sygn. akt III SA/Lu 319/12, WSA w Lublinie skargę oddalił. W powołanym wyroku WSA w Lublinie wskazał, że powierzchnia ewidencyjna działki to jej powierzchnia całkowita, natomiast powierzchnia działki rolnej obejmuje tylko obszar faktycznie użytkowany rolniczo (utrzymany w dobrej kulturze rolnej). Działka rolna i działka ewidencyjna to zupełnie odrębne pojęcia, służące innym celom. Działka rolna to zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw. Działka ewidencyjna zaś to wyodrębniony geodezyjnie obszar ujawniony w ewidencji gruntów i budynków. Przedmiotem sprawy była decyzja z dnia "[...]", a nie z 3 i 4 lipca 2012r. W związku z tym decyzje z dnia 3 i 4 lipca 2012 r. pozostają bez wpływu na wynik tej sprawy. Podsumowując stwierdzić należy, że organ ustalił istotne w sprawie fakty, a postępowanie prowadzone było z zachowaniem zasad postępowania. Tym samym, Sąd nie dopatrzył się naruszenia norm procesowych, czy też norm materialnych, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli: strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie te warunki zostały spełnione, gdyż skarżący złożył wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a Organ w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Na podstawie art. 120 i 151 p.p.s.a. Sąd, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, skargę jako nieuzasadnioną oddalił.