I SA/Ol 581/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 10 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D spółka cywilna na pismo A Spółka Akcyjna z siedzibą w O z dnia "[...]"r., nr: "[...]" w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę "[...]" złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia D s.c. (dalej: "skarżąca") zaskarżyła do tut. Sądu wskazane w sentencji postanowienia pismo Spółki A S.A. w O informujące o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia z uwagi na brak uzupełnienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "ppsa"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art.3 §2 ppsa, w którym wymieniono formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Według art.3 §3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Ustawą taką jest ustawa z dnia 14 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa"). Na podstawie art.43 ust.1 i ust.2 ustawy wdrożeniowej, w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Z treści ustawy wdrożeniowej nie wynika, aby przysługiwał jakikolwiek środek odwoławczy od pisma informującego o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych. Środek taki, w formie protestu, przysługuje natomiast od informacji o negatywnej ocenie projektu. Z art.53 ust.1 ustawy wdrożeniowej wynika, że w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (art.53 ust.2). Zgodnie z art.61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, skarga do sądu administracyjnego. przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art.66 ust.2 pkt 1. Z powyższego wynika, że możliwość wniesienia protestu zależy od tego, czy została dokonana ocena projektu na podstawie kryteriów wyboru projektów. Przy czym ocena projektu dotyczy wyłącznie weryfikacji projektu pod kątem spełniania kryteriów wyboru projektów i jest możliwa dopiero wówczas, gdy wniosek o dofinansowanie spełnił wymogi formalne, o których mowa w art.43 ust.1 ustawy wdrożeniowej. Jedynie zachowanie procedury poprawnego złożenia wniosku daje możliwość jego oceny. Tylko złożenie poprawnego formalnie wniosku umożliwia jego późniejszą ocenę. Wobec tego, zaskarżenie do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o dofinansowanie jest dopuszczalne tylko w odniesieniu do rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny, zgodnie z kryteriami wyboru. Skarżąca wniosła skargę na pismo Spółki A S.A. w O z dnia "[...]" r. informujące o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia z uwagi na brak uzupełnienia wniosku. Nie jest to rozstrzygnięcie, o którym mowa w art.61 ust.1 ustawy wdrożeniowej. Słusznie wskazano w tym piśmie, że nie przysługuje od niego protest, gdyż ustawa wdrożeniowa nie przewiduje takiej możliwości. Dlatego też zaskarżenie takiej czynności do sądu administracyjnego nie jest dopuszczalne. Wobec powyższego stwierdzić należy, że brak jest podstaw do rozszerzania możliwości wniesienia protestu, a następnie skargi do sądu administracyjnego na inne, niż wskazane w ustawie przypadki. W art.64 ustawy wdrożeniowej zawarte zostało odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów ppsa, w tym art.58 §1 pkt 1, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Taka właśnie sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art.58 §1 pkt 1 ppsa. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art.232 §1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.