I SA/Ol 593/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. i Z. S. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata 2004 – 2007 postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Z. i Z. S. w związku z wniesioną skargą z dnia 28 lipca 2009 r. na wymienioną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" zwrócili się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości decyzji objętej skargą. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, iż wniosek jest zasadny z uwagi na wysokość kwoty zobowiązania podatkowego (131.494 zł), która znacznie przekracza ich możliwości płatnicze. Wskazali, iż nie osiągają obecnie takich dochodów, które umożliwiałyby im jednorazowo uiścić taką kwotę. W ocenie skarżących ewentualna egzekucja należności wywołałaby dla nich niepowetowaną szkodę, w tym doprowadziłaby najprawdopodobniej do ogłoszenia upadłości należącego do skarżącego - Przedsiębiorstwa "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanego przepisu wynika, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazując na ukształtowane na gruncie powołanego przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W kontekście powyższych uwag, zdaniem Sądu, należy podzielić stanowisko skarżących, iż natychmiastowe wykonanie decyzji może spowodować znaczną dla nich szkodę. Z treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wynika, iż skarżący prowadzi działalność gospodarczą, a likwidacja prowadzonej działalności pozbawi źródła utrzymania skarżących. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd uznał zatem, że konieczność zapłaty zobowiązania podatkowego w wysokości 131.494 zł przez skarżących w chwili obecnej mogłaby spowodować likwidację prowadzonej działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze, uznając iż na obecnym etapie postępowania wykonania decyzji mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodować trudne do odwrócenia skutki, na mocy przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.