I SA/Ol 594/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Zofia Skrzynecka ( spr. ), Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Niewiadomska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a odrzucić skargę W związku z występującymi w sprawie problemami proceduralnymi, należy wskazać na wstępie, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2 tego przepisu). Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (§ 3 tej regulacji). Przepis art. 54 ustawy procesowej wskazuje na pośredni, trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego składa się zatem za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy i z tym faktem należy wiązać określone skutki prawne. Wniesienie skargi nakłada na organ administracyjny obowiązek udzielenia odpowiedzi oraz przesłania do sądu akt sprawy. Niedopełnienie tego obowiązku uprawnia sąd do wymierzenia organowi grzywny (art. 55 § 1). Ponadto wniesienie skargi uprawnia organ do dokonania autokontroli zaskarżonego aktu lub czynności. Organ ten nie jest jednak upoważniony do podejmowania - w związku z wniesioną skargą - innych działań, niż te określone w art.54 § 2 i 3 p.p.s.a.. Nie może zatem przekazać skargi sądowi, który jest właściwy do jej rozpoznania, jeśli skarżący błędnie skierował skargę do sądu niewłaściwego. J.W. w dniu 21 marca 2011 r. wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]", Nr "[...]". Skargę tę zatytułował "odwołanie" i jej adresatem uczynił Sąd Okręgowy Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Skarga została wniesiona osobiście za pośrednictwem organu to jest za pośrednictwem ZUS. Ponieważ w aktach administracyjnych brak jest dowodu doręczenia decyzji i ZUS nie dysponuje tym dowodem a fakt doręczenia jest bezsporny (pismo wnioskodawcy k.49 akt sądowych), należało przyjąć najbardziej korzystną dla J.W. wersję co do daty doręczenia tej decyzji. W toku postępowania sądowego w niniejszej sprawie, organ udzielił informacji, że przesyłka zawierająca decyzję dotarła do adresata dnia 16 marca 2011 r., o czym sam zainteresowany powiadomił organ (pismo kierownika inspektoratu k.38). Przyjmując zatem jako datę doręczenia decyzji dzień 16 marca 2011 r. i porównując tę datę z datą wniesienia skargi (nazwanej odwołaniem) można byłoby uznać, że została ona wniesiona w przewidzianym w art.58 § 1 p.p.s.a. terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O zachowaniu terminu decyduje bowiem wniesienie jej we właściwym czasie do organu, który wydał zaskarżoną decyzję (art.54 §1 p.p.s.a.). Nie można jednak w niniejszej sprawie przyjąć, że skarga została wniesiona w terminie, o którym mowa w art.53 § 1 p.p.s.a., skoro skarżący skierował ją do niewłaściwego Sądu i Sąd ten dopiero w dniu 5 września 2011 r. wydał postanowienie o stwierdzeniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Skarga nadana została przez Sąd Okręgowy w urzędzie pocztowym dnia 16 września 2011 r. (pieczęć urzędu pocztowego na kopercie k.23). Zauważyć należy, że po przekazaniu przez inny sąd skargi, sąd administracyjny nie przestaje być zobowiązany do zbadania pozostałych przesłanek dopuszczalności skargi takich jak np. termin do jej wniesienia. Wskazać trzeba, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia od niej skargi do sądu administracyjnego, a zgodnie z art. 112 k.p.a. tylko błędne pouczenie w decyzji, co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Wprawdzie, jak wyżej wskazano, datą wszczęcia postępowania sądowo administracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, to jednak, w ocenie sądu orzekającego w niniejszej sprawie, postępowanie sądowo administracyjne jest w takiej sytuacji wszczęte w terminie, jedynie wówczas, gdy skarżący wniósł skargę za pośrednictwem organu do właściwego sądu. Czynność procesowa, jaką jest wniesienie skargi obejmuje bowiem nie tylko fakt wniesienia we właściwym czasie do organu pośredniczącego pisma zawierającego skargę na decyzję. Elementem tej czynności jest także skierowanie tej skargi do właściwego sądu administracyjnego. Przyjęcie bowiem koncepcji, że strona zachowuje termin do wniesienia skargi o ile tylko do organu pośredniczącego wniesie pismo, z którego wynika, że zaskarża do dowolnie przez siebie wybranego sądu jakiś akt administracyjny nie może być uznane za właściwe uruchomienie postępowania sądowo administracyjnego. Niewłaściwie adresując skargę strona skarżąca ryzykuje, że nie zachowa terminu do jej wniesienia. W przypadku bowiem skierowania skargi do niewłaściwego sądu administracyjnego lub do sądu powszechnego - nawet za pośrednictwem organu - dopiero wówczas można mówić o skardze do właściwego sądu administracyjnego, jeśli sąd niewłaściwy określi w postanowieniu o przekazaniu, który sąd właściwy jest do rozpoznania skargi. Teoretycznie sąd właściwy po przekazaniu mu sprawy przez sąd niewłaściwy powinien przekazać skargę właściwemu organowi, aby ten z kolei przekazał skargę do sądu w trybie art.54 § 2 p.p.s.a.. W niniejszej sprawie dokonywanie tej czynności byłoby już jednak zbędnym formalizmem, ponieważ nie ma jakichkolwiek szans na to, by skarga nadana była pod adresem właściwego organu w terminie, o którym mowa w art.53 § 1 p.p.s.a.. Z powyższych względów należało skargę, jako wniesioną po terminie, odrzucić na podstawie art.58 §1pkt.2 p.p.s.a..