I SA/Ol 596/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. "A" Biuro Podróży na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 4 sierpnia 2009r. na Decyzję Dyrektora Izby Celnej, w przedmiocie zapłaty zaległego podatku akcyzowego, zaległego podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej, wraz z odsetkami z tytułu opóźnienia w zapłacie tych należności w łącznej kwocie 752 złotych skarżący K. F. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Argumentując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał, że jej wykonanie przed zakończeniem postępowania odwoławczego przed Sądem - będzie skutkowało nieodwracalną szkodą dla odwołującego się ponieważ decyzja ta wraz z innymi decyzjami wydanymi przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nakłada na skarżącego znaczne obciążenia majątkowe, których natychmiastowe uregulowanie może skutkować upadłością prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z przesłanek określonych powyżej. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie wobec faktu, iż skarżący nie wykazał, że ewentualna prowadzona egzekucja z jego majątku może spowodować niebezpieczeństwo powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżący podnosząc, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować koniecznością ogłoszenia upadłości prowadzonego przedsiębiorstwa znajdującego się według jego twierdzeń w trudnej sytuacji finansowej, nie poparł powyższego stwierdzenia żadną merytoryczną argumentacją. Bez znaczenia w przedmiocie rozpoznania niniejszego wniosku jest fakt, na który powołuje się skarżący, że oprócz kwoty będącej przedmiotem rozpoznania skargi Naczelnik Urzędu Celnego nałożył na skarżącego również inne obciążenia majątkowe. Nietrafne są również argumenty dotyczące hipotetycznych skutków jakie niosą ze sobą ta oraz pozostałe decyzje wydane przez Naczelnika Urzędu Celnego, gdyż w niniejszej sprawie kwota egzekwowanego podatku jest nieznaczna, a strona skarżąca nie wykazała w sposób rzeczowy, poparty stosownymi twierdzeniami, tezami oraz dokumentami, iż wskazane przez nią okoliczności w sposób wiarygodny wskazuje na zaistnienie ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji.