I SA/Ol 598/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku K.F. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. K.F. w związku z wniesioną skargą z dnia 4 sierpnia 2009 r. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został podyktowany istnieniem okoliczności, które dają podstawy do tego, by sądzić, że wykonanie decyzji organu celnego rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia nieodwracalnej dla niego szkody. Wykonanie decyzji nakładających znaczne obciążenia majątkowe może skutkować bowiem upadłością przedsiębiorstwa strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzą wymienione w powołanym wyżej przepisie kryteria. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Twierdzenia strony w tym zakresie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej, w celu wykazania istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd zważył, iż sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej nie został w żaden sposób uzasadniony, a tym samym nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z punktu widzenia strony rozstrzygnięcia. Wskazując na ustawową przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, nie przywołano bowiem żadnych argumentów odnoszących się wprost do sytuacji majątkowej i bytowej skarżącego, które miałyby istnienie powyższej przesłanki w rozpoznawanej sprawie potwierdzić. Ocena wniosku prowadzi zatem do konstatacji, że strona nie wykazała zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż skoro skarżący w żaden sposób nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia szkody, to brak jest podstaw do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby taką szkodę, a w szczególności "szkodę znaczną", o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.