I SA/Ol 599/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu dotacji wykorzystywanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka "A." (dalej skarżąca, Spółka, wnioskodawca, strona), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, we wniesionej skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej Kolegium, SKO) z dnia "[...]" w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu dotacji w kwocie 21.185,65 zł wykorzystywanej niezgodnie z przeznaczeniem, zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca powołała się na wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2017r., sygn. akt II GSK 1355/15. Stwierdziła, że powołany wyrok uzasadnia wstrzymanie wykonania orzeczenia wydanego w przedmiotowej sprawie z uwagi na możliwość uwzględnienia argumentów Spółki w zakresie wydatków zakwestionowanych przez Urząd Miasta. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona ponadto uznaje za w pełni zasadny, gdyż jej wykonanie groziłoby niepowetowaną szkodą dla strony, która może spowodować nieodwracalne skutki. Zaskarżona decyzja posiadająca walor ostateczności może być zatem przedmiotem prowadzenia przeciwko spółce postępowania egzekucyjnego, które ze względu na kwotę określoną do zwrotu spowoduje, że wnioskodawca nie będzie w stanie na bieżąco funkcjonować. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego może spowodować, że Spółka nie będzie mogła prowadzić kształcenia w szkołach, co odbędzie się kosztem słuchaczy oczekujących zorganizowanych zajęć na dotychczasowym poziomie. Ponadto strona wskazała, że zgodnie z postanowieniem SKO z dnia 9 czerwca 2017r. wstrzymano wykonanie innej decyzji wydanej w analogicznym stanie faktycznym (fotokopię postanowienia organu dołączono do skargi – karta nr 8 - 9 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyte w ww. przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania ma charakter fakultatywny, a więc może lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd wydając orzeczenie bierze pod uwagę zarówno wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Niemniej uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004r., sygn. akt GZ 120/04, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe orzeczenia przytaczane w dalszej części uzasadnienia). Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wskazanie przez skarżącego, że wykonanie tego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa bowiem na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z 13 stycznia 2015r., sygn. akt II OZ 1392/14). Zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek nie zawiera w tym zakresie w zasadzie żadnych argumentów. Samo zagrożenie spowodowania, że Spółka nie będzie w stanie na bieżąco funkcjonować, jest gołosłowne. Wskazywanie, że wykonanie decyzji odbędzie się kosztem kształcenia w szkołach i prowadzenia zajęć na dotychczasowym poziomie, jest ogólnikowe. Natomiast pozytywne załatwienie przez Kolegium wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej w innym postępowaniu, nie może automatycznie przekonywać do wstrzymania w niniejszej sprawie. Z kolei Sąd nie bierze pod uwagę przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie argumentacji związanej z merytorycznym rozpatrzeniem samej skargi, a w takim kontekście strona powołała się na wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2017r., sygn. akt II GSK 1355/15. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.