I SA/Ol 602/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych ze skargi E. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[ ...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Na mocy art. 243 §1 w związku z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 , poz. 1270, dalej p.p.s.a. ) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskiem z dnia 26 .11.2007r. złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, E. D. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że żona wnioskodawcy uzyskuje dochody w kwocie ok. 660 zł brutto miesięcznie z tytułu zasiłku dla bezrobotnych, przy czym skarżący zaznaczył, że zasiłek ten został przyznany do dnia 11.12.2007 r. Zaś wnioskodawca nie osiąga żądnych dochodów, obecnie przebywa w Areszcie Śledczym. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego i ruchomego. Nadto skarżący oświadczył, iż stałe miesięczne opłaty to: czynsz w wysokości 195 zł, za media 100 zł, a od 10.11.2007r. spłaca raty w wysokości -258 zł w związku z zawartą ugodą z UMiG. Oceniając przedstawioną we wniosku sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że jest trudna i nie pozwala na uiszczenie kosztów sądowych. Uwzględniając fakt, iż żona wnioskodawcy uzyskuje wyłącznie dochód z tytułu zasiłku dla bezrobotnych, ponosi miesięczne wydatki w kwocie 553 zł miesięcznie jak i wyjaśnienia wnioskodawcy o brak majątku uznano, że uiszczenie należnych kosztów sądowych przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy. W związku z powyższym postanowiono zwolnić skarżącego z obowiązku uiszczenia należnych kosztów sądowych. W związku z tym na zasadzie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 258§2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.