I SA/Ol 61/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: ustalenia wysokości podatku od spadków i darowizn postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata Wnioskiem z dnia 23 lutego 2014r., skarżąca K. O. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w wysokości 400 zł oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku PPF, pism procesowych oraz przedłożonych dodatkowych dokumentów wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwojgiem dzieci: 18-letnim synem oraz 8-letnią córką. Skarżąca nie pracuje. Z przedłożonego zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w "[...]" (k. 29) wynika, iż jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się ze świadczenia z funduszu alimentacyjnego na syna w wysokości 450 zł miesięcznie (k. 30), zasiłków rodzinnych na dzieci w wysokości po 106 zł na każde dziecko (k. 31), oraz alimentów na córkę w wysokości 500 zł miesięcznie. Łączny dochód rodziny wynosi 1.162 zł. Skarżąca jest właścicielem mieszkania otrzymanego w spadku po ojcu o powierzchni 54,9 m2 oraz miejsca postojowego. Innego majątku nie posiada. Majątku, jak również cennych przedmiotów nie posiadają także dzieci wnioskodawczyni. Argumentując wniosek skarżąca wskazała na ponoszone wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, opłatami za media, utrzymaniem i dodatkowymi zajęciami dzieci. Podniosła, iż jest matką samotnie wychowującą dwoje uczących się dzieci, żyje na granicy ubóstwa, a wydatki związane ze zdarzającymi się chorobami dzieci przekraczają jej budżet. Wskazała, iż nie posiada przedmiotów wartościowych , które mogłaby sprzedać. Dodatkowo podała, iż nie jest w stanie podjąć pracy z uwagi na problemy zdrowotne (k. 24 i 25). Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r, poz. 270), zwaną dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245§2 i 3 p.p.s.a.). Przedstawiona wyżej sytuacja materialna skarżącej przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. W sytuacji, gdy jedynym źródłem utrzymania wnioskodawczyni i jej rodziny jest dochód z tytułu alimentów i zasiłków rodzinnych, za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem pełnomocnika. Wnioskodawczyni nie pracuje, nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych, ma również ograniczone możliwości podjęcia pracy. Z otrzymywanych środków w łącznej wysokości 1.162 zł utrzymuje się trzyosobowa rodzina, w tym dwoje uczących się dzieci. Wysokość dochodu wskazuje, że może on nie wystarczać na zaspokojenie nawet podstawowych potrzeb rodziny. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż sytuacja finansowa skarżącej jest rzeczywiście trudna i uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych oraz pozyskanie we własnym zakresie pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.