I SA/Ol 614/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Błesiński, Sędziowie sędzia WSA Wojciech Czajkowski (spr.),, asesor WSA Renata Kantecka, Protokolant Paweł Guziur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007r. w Olsztynie sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]". Nr "[...]" w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, 2. zasądzić na rzecz skarżącego od Dyrektora Izby Celnej kwotę 177 złotych (słownie sto siedemdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 26 listopada 2007r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarga A.D. na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej z "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" o Nr "[...]", którą organ I instancji stwierdził powstanie długu celnego oraz określił A.D. kwotę podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku VAT w odniesieniu do oleju napędowego, wprowadzonego na obszar Wspólnoty w dniu 26 lutego 2006r. Decyzją z dnia "[...]" roku o numerze "[...]’ Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) uwzględnił wymienioną skargę. Stwierdził bowiem, że zachodzi konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie i podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Uchylając decyzję organu I instancji, Dyrektor Izby Celnej przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Naczelnikowi Urzędu Celnego. Decyzja ta stała się ostateczna. W związku z wydaniem decyzji z "[...]", tego samego dnia Dyrektor Izby wniósł o umorzenie dalszego postępowania sądowego, dotyczącego wymienionej wyżej skargi. Na rozprawie w dniu 12 grudnia br. pełnomocnik strony skarżącej nie złożył zastrzeżeń w tej kwestii. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi złożonej przez A.D., na decyzję z dnia "[...]", stało się bezprzedmiotowe. Dlatego na podstawie art.161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy. Wysokość zasądzonej opłaty za czynności pełnomocnika radcy prawnego oparta została na podstawie § 2 ust. 1 i 2 oraz §14 ust. 2 pkt 1 lit. a, w zw. z § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( D.U. nr 163 , poz. 1349 z późn. zm.).