I SA/Ol 622/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 21 października 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego postanawia odrzucić skargę. H. M. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. W uzasadnieniu wskazała, że prosi o zwrot 910,10 zł z tytułu wyegzekwowanych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że prowadził postępowanie egzekucyjne wobec skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z 20 lutego 2017r. wystawionego przez wierzyciela "[...]". Tytuł nie zawierał jakichkolwiek wad formalnych, spełniał wszystkie wymogi określone w art. 27 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U,. z 2019r., poz. 1438 ze zm.). W toku postępowania egzekucyjnego organ dokonał zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Całkowita realizacja zajęcia nastąpiła 6 października 2017r. a łączna kwota uzyskana w toku prowadzonej egzekucji wyniosła 910 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności wniesionej skargi poprzedza sprawdzenie czy będąca jej przedmiotem sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skargowej skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego i czy ewentualnie wyczerpano przepisany prawem tryb zaskarżenia. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 1-9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 2a Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych powyżej regulacji wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2, 2a lub nie wynika zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. z przepisów ustaw szczególnych, sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. W rozpoznawanej skardze skarżąca wniosła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego oraz o zwrot wyegzekwowanej kwoty w wysokości 910,10 zł. Z nadesłanej przez organ odpowiedzi oraz z akt wynika, że w niniejszej sprawie doszło jednakże już do zakończenia postępowania egzekucyjnego. Cała kwota wierzytelności wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi została wyegzekwowana. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że analiza przedłożonych dokumentów prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie został, wydany żaden akt podlegający aktualnie kontroli sądowoadministracyjnej. Tym samym Sąd, uznając wniesioną skargę za niedopuszczalną odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.